@rasta212 Wyobrażam sobie jak tak siedzisz i nagle przed oczy wyskakuje ci pytanie DLACZEGO BARCA z efektem powerpointowym :D

Bo Stoiczkow i Rivaldo. A potem tak już zostało.

@rasta212 Ronaldinho (jego końcówka niestety), Messi, fajne kolorki.

@rasta212 Mój pierwszy finał Ligi Mistrzów, czyli ten z 2006 roku. Magia Ronaldinho też mi pomogła w pokochaniu tego klubu ;)

@rasta212 Ronaldinho - tak się zaczęło, ale zakochałem się jeszcze bardziej choć nie wiedziałem, że to możliwe przez styl Barcelony prowadzonej przez Pepa

@MrShakira Bo "Mes que un club" tylko szkoda że z roku na rok te słowa zaczynają być pustym sloganem.

@rasta212 Nawet nie pamieta. Pierwsze moje wpsomnienie z barcelona to przegrany final lm 0 do 4 z milanem pamietam smutek. Pewnie polubiłem za pilkarzy ktorzy tam graja i styl gry.

@rasta212 A u mnie było tak, jako dziecko lubiłem kilka drużyn takie jak United, Barce, Liverpool, a nawet Real :) do ery Galacticos. A miłość do Barcy to powoli narastała, ale najbardziej pokochałem za Ronaldinho, ale interesowałen się już od czasów Romario, potem byli kolejni fantastyczni piłkarze z kraju kawy i jakoś tak poleciało :)

@GenerałXavi U mnie się zaczęło bardzo nietypowo i o ile nie było to od X momentu to na pewno od X decyzji. Pamiętam to jak dziś. Byłem z mamą na targu i miała mi kupić koszulkę piłkarską (wiecie, taką podróbę jak wszyscy kiedyś latali ponad 20 lat temu) i szedłem jak po swoje, bo w końcu będę miał też koszulkę jak inni. Oczywiście miał być Ronaldo z Brazylii lub Romario. Pech chciał, że nie było ani jednego ani drugiego, czy to w koszulce Brazylii, czy Interu. No to ja załamany, mama widzi, że łzy cisną mi się do oczu, więc spoglądając szybko na inne koszulki wypaliła: "O patrz, tu jest podobny, też na R, Rivaldo". Wtedy ja w płacz, że kto to jest jakiś Rivaldo, nikt w takim nie gra na osiedlu" :v Koniec końców wyszedłem ze straganu w srebrnej koszulce Rivaldo z Barcelony. Od tego czasu coś się ruszyło, samo z siebie. W każdym możliwym Bravo Sport szukałem o nim informacji, w telegazecie itp.



Jak sobie to przypomnę to aż mi się łezka w oku kręci. "Kto to jest Rivaldo?" heh :D Także można wysnuć teorię, że mama się do tego przyczyniła. Widzicie jak wiele zależy "od przypadku?" Mogła wziąć na przykład Sukera, albo Raula i teraz wchodziłbym Wam tutaj trollować :v

@rasta212 Przyszłam z Neymarem i zostałam :D

@rasta212 Ronaldinho Gaucho

@rasta212 Bo Davids, Cocu i Kluivert. W moim przypadku od nich się zaczęło chociaż nie pamiętam żadnego ich meczu. Głównie o nich czytałem i oglądałem zdjęcia, ale jakoś na swój sposób mi zaimponowali.

@Geble Dobra historia! U mnie było podobnie.
Po powrocie ze szkoły mama mi pokazała mój nowy (pierwszy) strój do wf - Rivaldo z FC Barcelony.
W tamtym momencie na topie był Cole i York z Manchesteru, stąd mogę jej tylko dziękować, że "trafiła" w taki klub.
Później, podobnie jak u Ciebie, Bravo Sport, 238 (wtajemniczeni wiedzą o co chodzi), zainteresowanie meczami Barcy w TV. Jak przez mgłę pamiętam mecz z Juventusem (2003 rok), kiedy Zalayeta strzelił nam bramkę w 114 minucie... Później pojawił się Ronaldinho i kolejna koszulka, tym razem świadomy wybór.

@rasta212 Ronaldinho rok 2005 półfinał z Milanem i tak zostałem na zawsze z tą drużyną ;)

@rasta212 

@Mazi Dokładnie, co poniedziałek rano razem z płatkami przed szkołą telegazeta - > 238 i czekanie na Ligę Hiszpańską. Najgorzej jak się człowiek zagapił i od nowa przeskakiwanie lig :D potem tylko czekanie na Eurogole na Eurosporcie i czekanie aż pokażą bramki Barcelony ;) Ahhh to były czasy :D