Wracam po miesięcznej przewie(banie). O banie i redakcji nie mam ochoty się wypowiadać, szkoda nerwów. Powolutku rozważam przenieść się do innego serwisu Barcy ale czas pokaże jak to się jeszcze potoczy. No cóż, troche się wydarzyło przez ten miesiąc zwłaszcza na historycznym Mundialu. O Polskiej reprezentacji również nie będe pisał bo nie warto, natomiast po polskiej reprezentacji najbliższa mi sercu jest Albicelestes. Naturalnie zdawałem sobie sprawe iż z takim składem i takim nieobliczalnym treneiro, następcy Stabile czy Orsiego nic na tych mistrzostwach nie ugrają, ba! oni nawet ledwo ledwo wyszli z grupy ale to zasługa głównie pana ,,loco'' Sampaoliego, którego o dziwo(ponoć nie mieli zamiaru go zwalniać) ale ku mojej wielkiej uciesze AFA w końcu zwolniła a że musiała mu wypłacić horendalne odszkodowanie, to tylko świadczy w jakim stanie znajduje się AFA. Nie wiem na ile to prawda ale rzekomo AFA zwróciła się z propozycją do Guardioli, który ponoć nie odrzucił tej propozycji ale też nic konkretnego w tej sprawie nie podjął. Jeśli mój kochany Pepito rzeczywiście objął by reprezentacje Albicelestes to byłbym nie wyobrażalnie uradowany. Osobiście jeszcze przed Mundialem i w jego trakcie już nie mogłem się doczekać Copa America 2019 ale z tym trenerem i w dodatku na ziemi brazylijskiej wiedziałem iż moje serce będzie krwawić jak na Mundialu. Uważam że tylko czterech trenerów jest w stanie tryumfować w Copa America na ziemi brazylijskiej: Diego Simeone, Roberto Martinez, Mauricio Pochettino i właśnie Pep Guardiola. Pytanie czy którykolwiek z nich jest do wyciągnięcia na już?
Jeśli chodzi o transfery to zawsze będą zdania podzielone. Ostatnio kulą u nogi była u nas druga linia, zwłaszcza po odejściu Xaviego. Nie miałem możliwości oglądać występów Lengleta a zwłaszcza Arthura Melo więc trudno mi się wypowiedzieć o jakości tych gości względem Barcy. Zawsze będę za korzystaniem z bardzo cennej cantery, to przecież głównie na wychowankach opierała się Barca ale znając Valverde to on z wychowanków skorzysta tylko na ,,wakacjach'' w USA ale obym się bardzo mile mylił.
A na koniec jeszcze Kalendarium:
22 lipca 1979 roku zmarł tragicznie Sandor Kocsis, jedna z większych legend w historii nie tylko Barcy ale i całego świata. Był członkiem ,,Złotej jedenastki'' Węgier, która w latach 1950-54 nie przegrała 32 kolejnych spotkań międzypaństwowych! W 1958 r. wraz z reprezentacyjnym kolegą, Zoltanem Cziborem zostali namówieni przez swego rodaka, wielkiego Ladislao Kubale, do wstąpienia w szeregi FC Barcelony. Przez 7 lat spędzonych w Blaugranie Kocsis dał się poznać jako wybitny snajper, w szczególności strzelający gole głową. W tym aspekcie mogli mu dorównać tylko Daniel Passarella i Arsenio Erico, nikt dotychczas nie strzelał tylu goli główką co oni. Niestety pechowy okazał się dla Sandora Wankdorfstadion w Bernie, gdzie przegrał zarówno finał Mistrzostw Świata w 1954 r., jak i finał Pucharu Mistrzów z Barcą przeciwko Benfice w 1960 r. Gdy przestał grać w piłkę, życie go nie oszczędzało. W wyniku wypadku amputowano mu noge, zmarła mu żona, a po tym jak dowiedział się iż ma raka, wyskoczył z okna barcelońskiego szpitala, ponosząc śmierć na miejscu.
Pochylmy się nisko nad tą wyjątkową legendą futbolu, podziękujmy i nigdy nie zapominajmy........
Pozdrawia wszystkich zagorzały cule hasta la muerte!