@Katalonik97 Apeluję o szanowanie Islandii chociażby dlatego, że na EURO wywalili Anglię.

@Katalonik97 Ludzie widzą drużynę, która mimo tego, że nie ma wielkich nazwisk to wyciąga 200% swoich możliwości. Zobacz jaką grupę wygrali w eliminacjach do MŚ. Chociażby z Chorwacją, którą wszyscy się zachwycają. Islandia tak naprawdę to najbardziej nieobliczalna drużyna na mundialu. Nie zdziwię się jeśli pokonają jakimś cudem Chorwację.

@Katalonik97 A Argentyna nie kaleczy futbolu ?? :D

@jakub88 Ale tutaj rozmawiamy o gustach, a nie o faktach :) Mi też się gra Islandii nie podoba, ale za to cenię ich za waleczność. Potrafią się bronić i grać przeciwko takim drużynom, jak Grecja, Anglia, Portugalia, czy Argentyna, które charakteryzują się konkretnym stylem atakowania. Uważam, że przeciwko Brazylii, Hiszpanii, czy Belgii...no zostali by rozklepani krótko mówiąc :)

@Katalonik97 Co widza? Kraj o liczbie ludnosci rownej jednej dzielnicy Warszawy, o warunkach delikatnie srednio ujmujac "nienajlepszych" do uprawiania pilki noznej, remisuje z krajem, w ktorym gralo 2 najlepszych zawodnikow w historii, takze moze to?

@Katalonik97 Pewnie to, że kraj o ludności 300 tys jest w stanie grać jak równy z równym z wielkimi krajami o kilkudziesięciu mln obywateli. Braki nadrabiają walecznością i oddaniem serducha

@Katalonik97 A "Ósmą ligę mistrzów" to żeś oglądał? :D

A teraz już na poważnie.

Jak słusznie zauważył kiedyś Jorge Valdano, piłka nożna "odwołuje się przede wszystkim do emocji, wzbudza je i generuje". W tym przypadku do emocji kibiców, rzecz jasna.

Myślę, że to też kwestia poziomu identyfikacji z drużyną, której się kibicuje, połączonej z tożsamością kulturową. Zespoły pokroju Hiszpanii, Brazylii czy Argentyny (w futbolu klubowym identycznie - Barcelona, Real, Man Utd, Milan) są - również z historycznego punktu widzenia, przez wzgląd na spektakularność stylu i liczbę zdobytych trofeów - jakby "odrealnione", funkcjonujące w innym wymiarze.

Fanom zespołów, które latami zbierają cięgi od mocarzy, takie "wyszarpane" zwycięstwa smakują wyjątkowo - są nagrodą za wykonanie ciężkiej kolektywnej pracy. Poza tym są oni bliżej piłkarzy, którzy również niwelują dzielący ich dystans, stwarzając poczucie jedności i szafując hasłem "nasz sukces jest też waszym sukcesem". A to krzepiące.

@BlackVarg Zespoły takiego typu jak Islandia wygrywają mecze tylko dzięki niemilosiernemu szczęściu... Na pewno nie umiejętnosciami.

@Katalonik97 Granie w systemie skomasowanej obrony również wymaga umiejętności - koncentracji, zaangażowania, kondycji, wyśmienitego przygotowania fizycznego ogółem.
Łatwiej coś zniszczyć niż zbudować, jak mawiał klasyk. I niestety, większość zespołów dziś tak właśnie gra - z przewodnim zadaniem destrukcji, czyhając na błąd rywali. Mnie osobiście nie podoba się takie kunktatorskie nastawienie - wolę piłkę atrakcyjną dla oka, szybką, kombinacyjną, po prostu ofensywną. Mało jest jednak drużyn mniejszego kalibru, które chcą tak grać, bo w większości przypadków kończy się to dla nich fatalnie (Pescara Zdenka Zemana, Rayo Vallecano pod wodzą Jemeza) - co dowodzi, że myślą przede wszystkim o wyniku, który generuje zysk. A za piękną grę nikt laurów nie przyznaje.

Można by się dalej rozwodzić nad tym, czy taka Islandia lub Iran miałyby w ogóle jakiekolwiek szanse, by dotrzeć do strefy medalowej. Jeśli zatem te szanse są iluzoryczne, co mają do stracenia, decydując się zagrać odważniej, mając piłkę przy nodze (w drugiej połowie meczu z Hiszpanią Persowie udowodnili, że są w stanie to zrobić)?
W mojej opinii ryglowanie własnej bramki, stawianie "autobusu" (jak zwał, tak zwał) jest zaprzeczeniem podstawowej idei futbolu. Ale to tylko opinia.

@BlackVarg No dobra, zgoda, ale ja osobiście nie lubię takiej gry. To trochę bezradność.

@Katalonik97 Ja również za nią, delikatnie mówiąc, nie przepadam.

Ponoć każdy orze, jak może. Czy jednak minimalne szanse na sukces nie powinny determinować postawy gwarantującej widowisko, za które płacą miliony, a nie partię szachów (mam na myśli turnieje międzynarodowe)? W sezonie ligowym, gdzie najistotniejsza jest regularność, taka gra w wykonaniu "kopciuszków" skutkuje najczęściej rychłym spadkiem, co poniekąd usprawiedliwia zespoły pokroju Getafe. Zyskująca sympatię swoją grą Girona, ostatecznie nie załapała się do udziału w europejskich pucharach. Coś za coś, przyjacielu.