O naszej grze w tym sezonie i wątpliwościach co do Ernesto Valverde - słów kilka.

Gdy ogłoszono kandydatury (oczywiście, które bardzo dynamicznie się kreowało, codziennie to nowe) do zastąpienia Enrique to każdy chciał Sampaoliego. Wiadomo, zespoły Argentyńczyka cechowały się ofensywnym stylem i ładną dla oka grą. Któregoś dnia przeczytałem artykuł charakteryzujący każdego z poważniejszych kandydatów w tym Valverde.
Nigdy nie stawiałem tego trenera w topie, jednak zapewne dlatego, że zwyczajnie nie miał środków (klubu) potrzebnych do sukcesów. Pamiętam mecze z Baskami na San Mames, zawsze piekielnie trudne. Jego zawodnicy gryźli murawę, a my zwykle musieliśmy się mocno napocić, aby wywieźć punkt z tego trudnego terenu.
Wracając do wątku charakterystyki zespołów Valverde - można było przeczytać w artykule, iż jest to trener, który z całą pewnością nie stawią na piękną grę, a na monolit. Na połączenie defensywy z pomocą, na solidną grę z tyłu.

Teraz spójrzmy na obraz dzisiejszej Barcelony. Czy gramy piękną, widowiskową piłkę? Nie. Czy miażdżymy rywali wynikami 5-6-7 do 0? Nie. Przynajmniej nie tak często. Czy jednak trzeba się tym martwić? Zdecydowanie NIE.
Jeżeli się nie mylę (wszystkie dane biorę z głowy, nie opierając się o żadne źródła, za pomyłki przepraszam) to jesteśmy drużyną tracącą najmniej goli z 5 najsilniejszych lig Europy.
10 meczów, 3 bramki stracone. To średnio nie jest nawet 1 bramka stracona na 3 mecze.
10 meczów, 9 zwycięstw, 1 remis. To chyba najlepszy start w historii?

Wiele z tych zwycięstwo było odniesionych po ciężkich bojach. Nie wszystkie były przekonujące, brakowało czasami stylu. Jednak to te zwycięstwa decydują o tym kto zdobywa na końcu roku mistrzostwo kraju. W tym roku będzie to Barcelona - i nie boję się postawić na to pieniędzy. Niezależnie od wyników bezpośrednich meczy z Realem i tak jestem skłonny powiedzieć: tak, to my będziemy świętować.

To w jaki sposób Valverde prowadzi zespół jest godne poklasku. Z dziurawej jak sito obrony, która kompletnie nie była kompatybilna z pomocą - zrobił model, który funkcjonuje świetnie. Oczywiście, nie wolno zapomnieć o roli Marca na bramce, który rozgrywa sezon życia. Jest równie kluczowy, co cała linia obrony.
Tutaj warto sobie przypomnieć najważniejszą kwestię: gramy składem praktycznie słabszym, niż rok temu. W defensywie nie straciliśmy nic, a wręcz się wzmocniliśmy. Przyszedł Semedo, a także Paulinho, który notabene wiecej pokazuje w ofensywie niż defensywie, co jest zaskoczeniem chyba nie tylko dla mnie. Piłkarz BOX-TO-BOX jest drugim najlepszym strzelcem zespołu. Niesamowite.

W ataku nie mamy już Neymara. Jest to piłkarz nie do zastąpienia gdyby zestawić jakiegokolwiek piłkarza z nim 1 do 1. Jednak drużynowo być może nawet na tym zyskamy, tutaj pokaże czas i powrót Dembele. Czekam na ten dzień jak na pierwszą gwiazdkę. Poza tym Suarez jest w beznadziejnej formie. Mimo to potrafimy strzelać gole i wygrywać. Niewątpliwie jest to zasługa Ernesto i tego, iż potrafił poskładać wszystkie formacje w całość. Za to mu chwała i cześć.

Aby nie było za słodko - wątpliwości. Tak, mam je i pewnie nie tylko ja. Nie rozumiem i nie zrozumiem dlaczego S. Roberto nie gra w pomocy. Ilekroć rotował nim Valverde do środka pola - tylekroć przychodziła szybsza, lepsza gra z przodu. Gość jest kapitalny, a przeciez na prawej obronie mamy świetnego Semedo.
Tak samo jak nie potrafię zrozumieć dlaczego Suarez grający tak przeciętnie nie dostanie odpoczynku? Mamy Alcacera. To nie jest młodzian, który musi się ograć. To dojrzały zawodnik, który strzelał na tym poziomie wiele goli w poprzednim klubie.
Pewnych decyzji personalnych EV nie rozumiem. Jednak dopóki bronią go wyniki i statystyki, ciężko nie przyznawać mu racji i próbować układać drużynę za niego. Jestem spokojny o nasze losy w tym roku.