Piszę to z wielkim smutkiem, bo Xavi to cholerna legenda i piłkarz, którego jako fan Barcelony po prostu nie dało się nie cenić. Jednak jego wywiad wygląda jak personalna vendetta, która w żadnym wypadku nie ma prawa dobrze wpłynąć ani na klub, ani na kibiców. Mimo że w kwestiach czysto personalnych w pewnym stopniu rozumiem Xaviego i jestem daleki od bronienia Laporty, fakty są takie, że mamy marzec, wchodzimy w kluczową fazę sezonu, Barcelona gra najlepszy futbol od 2016 roku, Flick wraz z zawodnikami wygląda na to, że pracują w pełnej harmonii, a media w końcu przestały trąbić o aferach i brudach wokół klubu.

I nagle pojawia się Xavi, wyciąga wszystkie brudy z ostatnich pięciu lat i daje mediom całą masę tematów do rozgrzebywania, mieszania i kręcenia awantur - w momencie, gdy Barcelona de facto pozostaje bez prezydenta. Rozumiałbym to jeszcze, gdyby Laporta miał jakąś silną i sensowną opozycję, a ewentualna zmiana władzy wiązała się z realnymi korzyściami dla drużyny. Ale umówmy się - Fontowi bliżej do Bartomeu niż do kogoś, kto mógłby wnieść coś naprawdę znaczącego dla tego klubu. W praktyce więc ten wywiad nie wnosi absolutnie nic pozytywnego dla Barcelony na żadnym poziomie.

Świetna robota... sprawy personalne okazały się ważniejsze niż dobro klubu, kibiców i obecnych piłkarzy. Przez następne sześć miesięcy będziemy czytać o „brudach”: o Messim, o Laporcie, o strukturach i „szarych eminencjach” Barcelony, a wielu ludzi oberwie rykoszetem (w tym trener pikarze). Pełna destabilizacja.