Przyszedlem dzis na probe na robote (wykonczenia wnetrz), bo szukam czegos normalnego, wiesz… pierwsza dniówka, poznac ekipe, zobaczyc jak to wyglada. I juz od rana jakis kabaret.
Jestesmy umowieni na 8, podjezdzam, jest szef Marek i jeden pracownik (ten co juz tam robi). Wsiadamy do auta, mysle sobie “ok, jedziemy na budowe, spoko”. I nagle widze jak Marek wyciaga 100 czystej i jeszcze piwo przed trasa. Ja na chwile zlagowalem, bo serio myslalem ze to zart… ale on to normalnie leje w siebie jakby to byla cola. Ja pier…
I ja tak siedze i mam w glowie tylko: “stary, ja mam z nim jechac? on ma mnie wiezc? jak cos pier****e po drodze to kto za to odpowie, ja?”. I mowie mu, ze ja z nim nigdzie nie jade jak on pije, ze to jest chore, ze to jest proszenie sie o tragedie. Moze zabrzmialo ostro, ale co ja mam zrobic, udawac ze nie widze? Ja nie chce skonczyc w rowie przez czyjes “on zawsze tak robi”.
No i w tym momencie Marek odpalil sie jak petarda. Zaczal drzec morde, ze co ja sobie wyobrazam, ze on “normalnie prowadzi”, ze “wszyscy tak jezdza”, ze “kto ty jestes w ogole” i takie tam. Cisnienie mu skoczylo na maxa, az sie balem ze zaraz mu cos jeb***e. A ja tylko chcialem normalnie przezyc ten dzien i dojechac do roboty jak czlowiek.
Zrobilo sie mega nieprzyjemnie, ten drugi pracownik siedzial i patrzyl jak na jakis cyrk, a ja czulem sie jak debil, bo to mial byc moj pierwszy dzien a tu drama stulecia. Powiedzialem, ze jak on wsiada po alko za kolko to serio ktos powinien to ogarnac, bo to nie sa jaja. I wtedy juz w ogole byla awantura. Ja stwierdzilem: dobra, koniec, ja nie jade, nie bede sie prosil o smierc i jeszcze udawal ze wszystko git.

Wysiadlem i poszedlem. Serio, moze i wygladalem jak ten “problemowy nowy”, ale ja mam jedna glowe i jedno zycie. I teraz siedze i mysle: co to w ogole jest za branża, ze szef chla przed trasa i jeszcze ma pretensje ze ktos ma opory? “Budowlanka” i takie akcje od rana… ja pier… niby chcialem tylko dniówke zarobic, a wyszlo jak wyszlo.