Nawrocki a potem klakierzy umniejszający Sikorskiemu pobytu w Afganistanie to jednak jest dość ostre samozaoranie i brak znajomości tematu.
Afganistan był zamknięty dla dziennikarzy, w oficjalnych przekazach ZSRR oni tam byli budować drogi i szkoły. Ruscy korespondenci podlegali ścisłej kontroli i cenzurze, żadna informacja od nich nie była prawdziwa.
O tym co się tam działo wiemy od zachodnich korespondentów w tym Radka Sikorskiego, który nawet został nagrodzony World Press Photo za zdjęcia ofiar bombardowań.
Ale on tam nie był jako bezstronny dziennikarz, korespondent wojenny w rozumieniu prawa międzynarodowego ponieważ dla ZSRR był wrogiem.
W 1984 ruscy wydali oficjalne ogłoszenie, żeby dziennikarze nie przyjeżdżali do Afganistanu bo będą zabijani i w rzeczy samej, wielu się wrócić stamtąd nie udało.
Stąd zdjęcie Sikorskiego z karabinem, według zasad narzuconych przez ZSRR był celem militarnym, nie podlegał żadnej ochronie.

Trzeba było mieć ogromne jaja, żeby zdecydować się tam udać, to nie był klasyczny konflikt, nie przyleciał wojskowym samolotem do Kabulu skąd opancerzonym transporterem zabrano go w bezpieczne miejsce przy linii frontu, żeby dostać się do Afganistanu dziennikarze startowali z Pakistanu, nielegalnie przekraczali granice, przebrani za afgańczyków musieli pokonać setki kilometrów własnym sumptem, najczęściej na nogach wśród bojowników, będąc celem ruskich ataków.
To były scenariusze na filmy szpiegowskie a nie przygoda chłopaczka z aparatem.

O Sikorskim można mieć zdanie dowolne, ale nie wolno umniejszać tego co zrobił dla świata.
Dziennikarze istotnie przyczynili się do skali porażki jaką ruscy tam odnieśli, ich praca przebijała żelazną kurtynę propagandy ZSRR, obywatele związku mogli się dowiedzieć co się dzieje z ich dziećmi właśnie dzięki tej pracy którą wykonywał między innymi Sikorski.
Afganistan na wielu płaszczyznach był jednym z większych gwoździ do trumny ZSRR.