Z pewnością wielu z nas było fanami serialu o przygodach Scooby-Doo i paczki przyjaciół, którzy w różnych częściach świata starali się rozwikłać różne niepokojące i dziwne zagadki kryminalne. Wspólnym motywem były zjawiska paranormalne i nadprzyrodzone. Na końcu każdego odcinka okazywało się jednak, że wszystko było skrzętnie przygotowaną mistyfikacją złoczyńców, którzy chcieli odwrócić uwagę od swojej przestępczej działalności. Mimo, że serial Scooby-Doo w różnych wersjach i odsłonach był tylko animowaną fikcją dla młodzieży, to jednak wiele wątków ma swoje źródło w rzeczywistości. Mowa tu o tzw. Operacjach psychologicznych (PSYOPS), wojnie informacyjnej/psychologicznej lub specyficznym rodzaju kamuflażu kulturowego czy używaniu folkloru jako narzędzia dezinformacji. To zagadnienie dotyczy działań, które mają odwrócić uwagę, ukryć lub zafałszować obraz pewnej działalności. W tym celu wykorzystuje się lokalne mity, wierzenia, folklor i historie z dawnych czasów, by sterować umysłami danej społeczności, często prymitywnej lub ściśle przywiązanej do swojego systememu kultów i wierzeń. Dokładnie te zabiegi wykorzystywali antagoniści w Scooby-Doo.

Idealnym przykładem takich działań w rzeczywistości były operacje wojsk amerykańskich podczas wojny w Wietnamie. Operacja Wandering Soul to najbardziej znany przypadek wykorzystania folkloru na polu bitwy. Większość Wietnamczyków, głównie tych mieszkających na terenach wiejskich wierzyło w "wędrujące dusze". Były to duchy zmarłych, którzy stracili życie w nagłych okolicznościach, nie doczekali należytego pochówku lub zostali zamordowani. Ten fakt postanowiły wykorzystać siły US Army. Na "taśmach duchów" nagrano krzyki, płacze, lamenty oraz fragmenty dialogów profesjonalnie nagranych w języku wietnamskim z pomocą wietnamskich aktorów. Za pomocą ukrytego nagłośnienia, najczęściej w godzinach nocnych, odtwarzano te taśmy, by wzbudzić strach i niepokój u żołnierzy Viet Congu, a także wpłynąć na cywilów, wzbudzić w nich panikę, a nawet skłonić do współpracy. Operacja trwała zaledwie kilka miesięcy, gdyż podstęp został odkryty i zastosowano kontrpropagandę.

Podczas kolonizacji Filipin przez Hiszpanów w XVI wieku, nowo przybyli biali kolonizatorzy usłyszeli od lokalnej społeczności historie o aswang - demonicznych bytach przypominających wampiry czy czarownice, które rzekomo miały karmić się krwią ludzi czy zabijać noworodki pod osłoną nocy. Kolonizatorzy szybko wykorzystali te wierzenia, by złamać miejscowych, nawrócić ich oraz przede wszystkim zmanipulować dla własnych korzyści. Takie praktyki okazały się szczególnie skuteczne przy tłumieniu powstań i buntów. Porwania i zabójstwa po prostu zrzucano na nadprzyrodzone postacie z lasów, które "pożerały" zaginionych.

Amerykańskie siły zbrojne korzystały z takich możliwości nie tylko w Wietnamie. W wojnach w Afganistanie oraz w Iraku sięgnięto po mity o dżinach - bohaterach folkloru Bliskiego Wschodu. Dżiny to zmiennokształtne duchy, które zwiastowały nieszczęście i śmierć dla danej społeczności. Amerykanie w ten sposób ukrywali swoje jednostki latające, takie jak drony. Niektóre z nich były wyposażone w nagrania odgłosów dżinów, które miały maskować obecność obcych sił przed ludnością cywilną. Dżiny miały również złamać opór talibów, a także przestrzegać innych przed wstąpieniem do ich sił.

Ciekawym przypadkiem są peruwiańskie legendy o pishtacos, czyli łowcach tłuszczu. Historie te powstały podczas konkwistaty Hiszpanów w Peru. Pishtacos byli to ludzie, którzy porywali rdzennych mieszkańców, zabijali ich gdzieś w górskich kryjówkach i pozyskiwali z nich tłuszcz. Te legendy przez wieki zmieniały swoją postać, łącząc się często z wyzyskiem kolonialistów wobec lokalnych ludów. Współcześnie, mity te wykorzystywane były przez rząd peruwiański pod koniec XX stulecia, by ukryć porwania rewolucjonistów. Dziś najczęściej służą grupom przestępczym, głównie przemytnikom narkotyków, żeby odstraszać mieszkańców wiosek, by Ci nie mieszali się w interesy i trzymali się zdala od miejsc przerzutu. @Alek23 @esem91

@BorzyKrzys, taktyczny.