Anora, ach Anora. Pchałem ten film do Oscara i wciąż sądzę, że z puli był najlepszy, ale w końcu po kilku podejściach włączyłem te dzieło Seana Bakera. Kocham "Florida Project", uważam ten film za swoistą antypocztówkę Stanów Zjednoczonych, lecz w "Anorze" Baker traci impet. Przede wszystkim docenić należy aktorstwo, jednak od samego początku ta historia się mi nie klei, a naiwność głównej bohaterki aż boli, choć trzeba to zrzucić na kark zachłysnięcia się luksusem. Na plus dobra puenta i przekaz, ale mogły one wybrzmieć mocniej. Film ma dobre tempo, choć początek w ogóle nie angażuje, a ciągłe imprezy są nużące. Powiem okrutnie - 20 lat temu takie kino byłoby ciekawostką, ale wymagania dzisiejszych widzów, nawet krytyków są już dużo niższe. To dobry film jako całość, dobrze nakręcony, choć bliżej mu do sensacyjniaka erotycznego, to mimo to pokazuje regres w kinie głównego nurtu. Wizerunek Rosjan też zmiękczony do granic możliwości. 6/10.