Właśnie wróciłem z dziesięciodniowego urlopu w słonecznej Marbelli. Było dokładnie tak, jak się spodziewałem – luksus, spokój, klasa. Wojtka Szczęsnego nie spotkałem, ale szczerze mówiąc – nie było mi to do niczego potrzebne.

Odpocząłem znakomicie, wyciszyłem się, a wieczory spędzałem przy szklaneczce czegoś dobrego i emocjach Roland Garros. Życie potrafi być naprawdę piękne, zwłaszcza gdy nie trzeba oglądać waszych żali i dramatów politycznych na Barca.com.
Nie tęskniłem. Ani trochę za tym ... nawet mi was nie żal biedaki ...
Nie pozdrawiam :)))