Oprócz całej radości, którą Barcelona daje nam, jej kibicom, którzy byli z nią zawsze, na dobre i na złe, piękne jest to, że nasza Drużyna znowu stanowi punkt odniesienia i imponuje kibicom innych ekip.
A jeszcze piękniejsze jest to, że znowu jest to Drużyna, w której mogą, podobnie jak to się stało kilkanaście lat temu w moim przypadku, zakochać się młodzi fani, wkraczający w świat piłki nożnej.
Mieszanka młodości, piłkarzy, którzy wychodzą na boisko, aby bawić się grą i będą to robić, miejmy nadzieję, jeszcze przez długi czas.
Zjawiskowi Yamal i Balde. W ich przypadku warto jeszcze dodać wpisywanie się w obecne trendy w mediach społecznościowych - rzecz niezwykle ważna dla młodych. Czarodziej Pedri. Gavi i Fermin, którzy budzą podziw za swoją determinację, Cubarsi, który może być wzorem dla młodych obrońców.
I do tego dawka doświadczenia. Szczęsny i Lewy w naturalny sposób będący atrakcją dla polskich fanów. Chociaż patrząc też na opinie na całym świecie nie da się nie odnieść wrażenia, że cały ten sezon jest idealnym benefisem dla Wojtka. Kounde, Iñigo, Rapha - piłkarze, którzy po prostu są świetni w tym co robią i da się ich naturalnie polubić. Dodając do tego Olmo, Ferrana, oraz pozostałe niewymienione przeze mnie pozostałe ważne elementy układanki Flicka, wyłania się obraz naprawdę fajnej paczki zawodników. Flicka, który poza profesjonalizmem, dokłada bardzo dużą dawkę, budzącej sympatię, pozytywnej energii.
Myślę, że nawet nie ma sensu porównywać tego z Realem, który ostatnimi czasy wywołuje głównie odrazę i niechęć, całkowicie zresztą zasłużoną. Ostatni pokaz Rudigera i Bellinghama idealnie dopełnia, starannie budowany przez oczywiście między innymi Viniciusa, obraz frustracji i bucowatości.
Kończąc i konkludując ten wpis, piękny jest to czas, aby być Kibicem Barcelony i równie piękny aby nim zostać. Visca el Barca.