Marek Budzisz na X wyjaśnia wszelkie mrzonki o "europejskiej możliwości obrony" i reakcji...

Chór europejskich płaczek - wszyscy chcą negocjować z Rosją "z pozycji siły" i domagają się miejsca przy stole rokowań. No to zobaczmy - Hiszpanie wydają 1,3 % PKB na bezpieczeństwo, Niemcy nie mają budżetu a według ostatnich doniesień ich ekspertów (dla Reutersa) gotowość Bundeswehry jest mniejsza niż w 2022 roku, Brytyjczycy mają najmniejszą armię od wojen napoleońskich a 2,5 % PKB na obronność osiągną może w 2030 roku, Włosi nie doszli do poziomu 2 % wydatków na obronność i nie zanosi się aby byli w stanie, Francuzi mają mniejszościowy rząd, który podnosi podatki bo nie jest w stanie obsłużyć gigantycznego długu publicznego i nie mają planów rozbudowy sił lądowych. Kto ma negocjować z "pozycji siły"? Z raportu niemieckiego SWP (jest na stronie, można przeczytać- swp-berlin.org/publications/p…) wynika, że Europa nie jest w stanie zebrać kontyngentu stabilizacyjnego o wielkości 150 tys. żołnierzy, bo ich po prostu nie ma i pozostaje jej jedynie strategia "blefuj i módl się". I w tym wszystkim nieszczęsny polski premier, który we wpisach na X apeluje o to aby działać wspólnie, czyli "podłącza się" do tych, którzy nie zrealizowali swoich własnych zapowiedzi, co oznacza zaprzepaszczenie polskiej pozycji. W obecnej sytuacji trzeba było a. zacząć działać wcześniej, czyli po wyborach w USA budując relacje z obozem Republikanów b. wykorzystać własną pozycję i to, że Hegseth mówi, iż Polska jest wzorem c. Lansować nowy model bezpieczeństwa i koalicję chętnych złożoną ze Skandynawów, Bałtów, Polski, Wielkiej Brytanii, Francji a po wojnie również z Ukrainy. Aby to było realne trzeba było podjąć odpowiednio wcześniej trudne decyzje a nie powtarzać zaklęcia o konieczności wspólnego działania.
How Europe responded to Donald Trump’s talks with Vladimir Putin ft.com/content/a3a12a… przez @ft