@FCBparasiempre
Narodziny futbolu w Urugwaju:

Początki piłkarskiej historii kraju sięgają 1861 r., kiedy założono Montevideo Cricket Club (pierwszy i do dziś najstarszy klub sportowy) tuż przed wydarzeniem, które powszechnie uznaje się za pierwszy mecz w historii kraju, które miało miejsce w 1878 r. Na boisku na przedmieściach ,,La Blanqueada” rozegrała się krwawa bitwa, w którą jeden z graczy powiedział, że grało się „prawie jak w rugby”. Pierwszy zarejestrowany mecz odbył się dwa lata później, ale piłka nożna pozostała nieoszlifowana, przypominając „karnawał i dom wariatów” według lokalnej gazety ,,El Siglo”. Jest 28 września 1891 r., a pracownicy angielskiej spółki kolejowej „Central Uruguay Railway Ltd.” postanowili założyć klub sportowy. W związku z tym, od godziny 20:00 w biurach spółki w ,,Villa Peñarol” (w pobliżu Montevideo) i pod przewodnictwem pana Rolanda Moora, podpisano jej statut (w formie stowarzyszenia obywatelskiego bez lukratywnego celu). Nazwano ją „Central Uruguay Railway Cricket Club”, w skrócie „CURCC” (skrót, który pojawia się na jej pierwszej fladze); ustawa ta została napisana po angielsku i podpisana przez kierowników i pracowników kolei, osiągając 118 założycieli (45 Urugwajczyków, 1 Niemca, a reszta to pracownicy angielscy - lub brytyjscy). Angielska koncepcja stosowana na wielu innych terytoriach, gdzie powstały spółki tego pochodzenia. Jeden z założycieli wyraził: „Będziesz wieczny jak czas i rozkwitniesz każdej wiosny”, frazę, która charakteryzowała uczucia jego kibiców, którzy stanowili większość urugwajskich miłośników piłki nożnej od czasu jej powstania. Fakt ten był absolutnie niezwykły w zakładaniu klubów sportowych lub instytucji w ogóle. Pod rządami pierwszych prezydentów Hendersona i Hudsona, którzy byli jednocześnie dyrektorami generalnymi, klub rozwinął się i osiągnął niespodziewany i niezwykły poziom popularności, nieznany żadnemu klubowi sportowemu. Ta popularność miała swoje korzenie w dwóch kluczowych elementach: po pierwsze, ochronie i udogodnieniach, jakie oferowała firma, a po drugie, fakcie, że znajdowała się tam, gdzie mieszkała większość siły roboczej kraju: „Villa Peñarol”, wyjątkowa i nie do pomylenia ze względu na połączenie rolnictwa i przemysłu. Poeta Pedro Leandro Ipuche odniósł się do wzrostu popularności gry, w którą grano we wsi: „En un claro villorio de cuento / donde el Rey es un Ferrocarril / sorprendieron la luz de una tarde / once obreros de humor infantil”; opisując to w ten sposób spokojne piękno pracowitego miejsca. Popularność klubu była znana już od wczesnych lat, gdyż klub zaczęto nazywać „Peñarol”, a nie „CURCC”, zarówno w mowie potocznej, jak i w prasie lokalnej i zagranicznej.

Pierwszy mecz (towarzyski) rozegrano 11 maja 1892 r. przeciwko angielskiej drużynie szkolnej, wygrywając 3:2; 25 maja zmierzono się z ,,Albion”. Przy tej okazji „The Montevideo Times”, który był pisany po angielsku i miał dotrzeć do społeczności brytyjskiej, ogłosił: „Piłka nożna: Dzisiaj Albion kontra Peñarol”. „Peñarol” była nazwą używaną przez „The Montevideo Times” 17 listopada 1891 r. Dlatego nazwa „Peñarol” była używana już kilka tygodni po jej założeniu. Pierwszy mecz międzynarodowy rozegrano 2 czerwca 1899 r. przeciwko silnej argentyńskiej drużynie Belgrano. Przegrali 2:0. W 1900 roku, wspólnie z Albion Club, Uruguay Athletic Club i Deutscher Fussball Klub (później te trzy drużyny zniknęły), Peñarol założył „Urugwajską Ligę Piłkarską”, obecnie nazywaną „Asociación Uruguaya de Football”. Pierwszym prezesem tej Ligi (utworzonej 30 marca) był pan Percy Chater, który był delegatem Peñarol (nadal nazywała się „CURCC” tylko dla celów formalnych). Peñarol był niezwyciężonym zwycięzcą pierwszych Mistrzostw zorganizowanych przez nowatorską „Ligę” w 1900 r., wynik, który mógł również osiągnąć w 1901 r. W 1905 r. osiągnął niewiarygodny rekord, będąc zwycięzcą mistrzostw bez straty gola ani punktów przeciwko sobie. Jest to prawdopodobnie jedyna Liga (lub jedna z niewielu), która tego dokonała. Pierwsze Mistrzostwo zdobyte przez Peñarol jest zapowiedzią: później był pierwszym mistrzem profesjonalnej ligi urugwajskiej, pierwszym Mistrzem Pucharu „Libertadores de América” i pierwszym Amerykańskim Mistrzem „Pucharu Interkontynentalnego”. 15 lipca 1900 r. był również zwycięzcą pierwszego meczu rozegranego z klubem, który wkrótce miał stać się jego tradycyjnym rywalem piłkarskim i stać się klasycznym meczem urugwajskiej piłki nożnej. W 1913 roku kończy się okres gremialny - okres, w którym "Central Uruguay Railway Ltd." była jego jedynym sponsorem - i 13 kwietnia 1914 roku Władza Wykonawcza Republiki, najwyższa władza w terenie i działająca zgodnie z prawem urugwajskim, zatwierdza nowe Statuty, stwierdzając "estatutos del "Club Atlético Peñarol", antes denominado "Central Uruguay Railway Cricket Club" i w ten sposób stanowczo, prawnie i oficjalnie deklaruje ciągłość stowarzyszenia obywatelskiego założonego w 1891 roku (nigdy nie kwestionowanego prawnie, ponieważ upłynął każdy okres na to). Kiedy w 1913/1914 roku klub zmienił nazwę na obecną i statut, w Urugwaju i Argentynie istniało wiele klubów (w ligach sąsiedzkich i komercyjnych) oraz w miastach w prowincjach kraju, które nosiły nazwę „Peñarol” i które również nosiły jego barwy na cześć naszego klubu. Na przykład w 1906 roku w Urugwaju założono ,,Peñarol z San José”. Ponadto w Argentynie istnieją przypadki „Argentino Peñarol” z Córdoby i „Olimpo” z Bahía Blanca (przejął kolory, które nadal nosi, żółty i czarny, na cześć już sławnego klubu z sąsiedniego kraju, „Peñarol” z Urugwaju). Zostały założone odpowiednio 12 grudnia 1908 roku i 15 października 1910 roku i nadal istnieją. Olimpo od wielu lat, a nawet od niedawna, gra w pierwszej lidze argentyńskiej, kraju, który trzykrotnie zdobył Mistrzostwo Świata w Piłce Nożnej. Na początku XX wieku Peñarol osiągnął tak wielką międzynarodową sławę, że w 1922 roku w mieście Mar del Plata w Argentynie założono kolejny klub o tej samej nazwie: „Club Atlético Peñarol - Mar del Plata”, który był prestiżową instytucją w dziedzinie koszykówki. Po raz kolejny nazwa ta została użyta na cześć najstarszej („Decano”) urugwajskiej drużyny piłkarskiej. W rzeczywistości argentyński historyk Ernesto Escobar Bavío stwierdził w książce, którą opublikował w 1923 roku, że była to najstarsza drużyna („Decano”) River Plate. Sława ta wzrastała przez dziesięciolecia, szczególnie od 1960 r., ze względu na jego wspaniałe i imponujące występy międzynarodowe, które sprawiły, że prasa międzynarodowa stworzyła frazę, która to opisywała: „Peñarol potrafi czynić cuda”. Ponadto, dzięki tym występom lokalnym i międzynarodowym, został on uznany w ubiegłym stuleciu za Najlepszy Klub Ameryki Południowej XX wieku. Najczęściej najlepsze pochwały dla klubu i jego zawodników pochodziły od obcokrajowców. Na przykład, słynny argentyński piłkarz (kapitan swojej drużyny narodowej) powiedział do José Piendibene: „Jesteś mistrzem”, podczas gdy ich drużyny narodowe grały przeciwko sobie. (Piendibene grał dla Peñarolu od 1908 do 1927 roku jako środkowy napastnik).

@FCBparasiempre dziękuję bardzo.

@Safrani Ale przy okazji musze się przyznać że jednak nie miałem artykułu o urodzinach urugwajskiego futbolu tylko argentyńskiego. Natomiast o Urugwaju miałem artykuł o fenomenalnej reprezentacji tego kraju w latach 20-tych i 30-tych ubiegłego wieku. Ten dzisiejszy artykuł wyszukałem i jakoś się przetłumaczyło z internetu. Bo ja ani w ząb nie znam ,,chińszczyzny"!

@FCBparasiempre :)