Pamiętam, jak Wojtek zaczynał karierę. To nie był młody, zahukany chłopak tylko pewny siebie, ambitny młody człowiek. Na swój sposób bezczelny, bo jednak w poważnej piłce trzeba mieć w sobie trochę bezczelnej pewności siebie. Zresztą, po ojcu odziedziczył te wszystkie cechy, które pozwoliły mu stać się bramkarzem klasy światowej, choć może nieco bardziej stonowany od Macieja. Wojtek miał jasno określony cel, to nie był ktoś pokroju Kuszczaka.
Szczęsny robił wrażenie od najmłodszych lat. Przypomina mi nieco Gerarda Pique, podobny temperament.