Ciężko stwierdzić co autor miał na myśli pisząc o średnicy wodoru, ale załóżmy, że chodzi o jądro wraz z krążącym w okół niego elektronem. Jak wiadomo pierwsza orbita w wodorze, to tak zwana orbita Bohra i jej promień wynosi 0.53 × 10^-10m. Zatem średnica H będzie dwa razy większa i będzie wynosić H = 1.06 × 10^-10m. Natomiast średnica obserwowalnego wszechświata z Ziemi wynosi 8,8 × 10^26m, więc promień wynosić będzie połowę tego, czyli Ru = 4,4 × 10^26m.

Stąd już prostym jest ułożyć nierówność gdzie chcielibyśmy, aby różnica pomiędzy obwodami obserwowalnego wszechświata zawierającym i niezawierajacym błąd pomiarowy w PI była mniejsza niż H.

| 2×Pi×Ru - 2×Pi'×Ru | < H
2 × Ru × | Pi - Pi' | < H
đPi < H / 2Ru
đPi < 1.06×10^-10 / 8,8×10^26 ≈ 1,2×10^-37m

Stąd wprost widać, że dokładność 40 cyfr wystarczy aż zanadto.

Ponadto można by się zastanowić, gdzie leży granica fizyczna sensu liczenia liczby PI. O ile z punktu widzenia współczesnej fizyki nie ma dystansu większego niż granica obserwowalnego wszechświata, o tyle wiemy, że atom wodoru nie jest najmniejszym elementem, we wszechświecie. Mniejsze będzie samo jądro (10^-15m), czy elektron (10^-20m). Jednak w tym przypadku można pójść dalej, gdyż w mechanice kwantowej najmniejszą odległością jaka ma sens jest długość Plancka, która wynosi 1,616255 × 10^-35m.

Długość Plancka to dla przypomnienia prędkość światła w próżni pomnożona przez tzw. czas Plancka, czyli najmniejszy kwant upływu czasu, który ze względu na stałe wartości stałej Plancka, stałej grawitacyjnej i prędkości światła jest według obecnego rozumienia fizyki niepodzielny.

Aby wykonywać obliczenia z dokładnością do długości Plancka na obwodach rzędu obserwowalnego wszechświata potrzeba byłoby zaledwie ~60 cyfr po przecinku w liczbie PI.