Trochę filmów w tym roku już widziałem (nawet rewatch trylogii "Ojca chrzestnego") i trochę jeszcze obejrzę, ale coś czuję, że chyba żaden nie będzie dorównywał doskonałością dziełu Kobayashiego. Nieprawdopodobny poziom montażu, ujęć, połączenia scen z muzyką. Powolne najazdy kamery, zbliżenia na twarze, by ukazać każdy detal, kreatywne zdjęcia z góry, z dołu czy pod kątem (ostatni kadr), rzadko spotykane w dzisiejszych filmach, a do tego wybitne prowadzenie narracji i fabuły. Absolutne arcydzieło i chyba najlepszy film samurajski jaki widziałem do tej pory. 10/10.