W większości kapitalny mecz. Szczególnie te 20/30 minut, które były najlepszymi minutami w tym sezonie. Potem nastąpiło to, co trawi ten zespół od dawna: nagła utrata koncentracji i popadnięcie w skrajność, czyli oddanie inicjatywy przeciwnikowi. Był to mega irytujący moment. Na szczęście trzeba oddać, że drużyna to przetrwała i przejęła inicjatywę, a zmiany* pomogły, bo wprowadziły większy spokój wynikający z doświadczenia (poza Romeu...).

Można mówić znowu o utraceniu kontroli, lub skuteczności, bo tutaj powinniśmy wygrać nie tylko w pierwszym meczu, ale i w Barcelonie jeszcze wyżej. Jednak dla mnie najważniejsze jest to, że każdy tutaj zapierdzielał za dwóch. Z tego jestem najbardziej dumny i taką drużynę chcę i powinienem oglądać jak najczęściej. Lecimy dalej, dawno nie czułem takiej ekscytacji. Dziękuję Barcelono!

*pisałem wbrew chyba wszystkim, że akurat w tym wypadku wprowadzenie Romeu i Roberto mają sens i zupełnie na to nie narzekałem - bo to najbardziej doświadczeni zawodnicy na ławce, bo kogo innego miał Xavi wprowadzić? I tak nie było wiadomo jak to się zakończy, ale Roberto i Romeu byli najbardziej bezpieczni. Na szczęście o ile Romeu kompletnie się nie odnalazł, to Roberto był kluczowy i właśnie o to chodziło, żeby swoim doświadczeniem pomógł.