@ViscaelBarca2007 Z dwóch powyższych obrazków i oczywiście wiedzy, w jaki sposób skończyły się obie akcje, wynika tylko i wyłącznie jedna rzecz i została powiedziana w filmiku przez Pepa. Przecież oba schematy to nie wielka taktyka i nic skomplikowanego, zwykłe wycofanie przy oskrzydleniu (robione 100 razy w meczu u nas, tylko bez mistrza dogrania) i tylko absolutny geniusz KDB i jego genialne, ostre, idealne na głębokość dośrodkowania w punkt (w dodatku z toczącej się piłki), przed którymi praktycznie nie można się obronić, chyba że jakimś ekwilibrystycznym wślizgiem albo ryzykując samobója. Z kolei wejścia na takie piłki to też już stricte charakterystyka zawodników, ich czutka i naprawdę nie ma co dopisywać filozofii. Pedri nigdy nie pójdzie na taką piłkę, Iniesta i Xavi zresztą też by nie poszli, bo cała trójka strzelać bramek nie umiała, ale już taki Vidal by się nadał idealnie ;)

@Hawajczyk samo podanie jest wykorzystaniem głównej zasady w bronieniu czyli skrócenia przy podaniu wstecznym. Przy takowym skróceniu i zachowaniu bocznej pozycji ciała obrońców niewykonalnym jest błyskawicznie zmienić kierunek biegu. Stąd ta przewaga zawodników w polu karnym. Drugim elementem jest ponownie wykorzystanie elementów uczonych od dziecka: łapanie pleców obrońcy w polu karnym, rozumienia otwartej piłki, ciągłe przebywanie w świetle bramki.

@Hawajczyk to nie fizyka kwantowa, te schematy nie muszą być niewiadomo jak rozbudowane natomiast u nas jest tych wariantów zdecydowanie za mało co spowalnia grę w ostatniej tercji i utrudnia zawodnikom szukanie opcji bo nie mogą grać intuicyjnie, w skrócie są zdani na siebie i tylko to co sami wymyślą. Do tej pory zanim całkiem nam drużyna siadła mentalnie to jeszcze przynajmniej z tymi ofensywnie grającymi zespołami jakość naszych zawodników się broniła i kreowaliśmy sporo sytuacji(a przynajmniej jak nasi zawodnicy byli w formie), gorzej to wyglądało jeśli rywal był bardzo dobrze zorganizowany w obronie albo się zamykał na własnej połowie i na tych rywali Xavi nie znalazł recepty do tej pory. Mnogość schematów ma właśnie usprawniać naszą grę i powodować żebyśmy mogli grać szybciej, intuicyjnie nawet jeśli rywal jest zamknięty i miejsca mało i takie City ma tych schematów kilka razy więcej i oczywiście ja się zgadzam, że jakość zawodników będzie tutaj miała ogromne znaczenie, ale Xavi sobie za bardzo wziął ten cytat chyba do serca i postanowił zostawiać prawie wszystko co się dzieje w ofensywie na ich barkach.

@kuba1308VeB @ViscaelBarca2007 To wszystko prawda i to ładnie opisana, niemniej z punktu widzenia zawodnika na boisku i całej dynamiki, akcja rozbija się o genialne dogrania De Bruyne i szybkie, instynktowne wejścia każdego z zawodników tam, gdzie należy. Dopóki któryś z naszych piłkarzy nie ułoży tak stópki (a nie ułoży, bo mamy samych dreptaczy i tuptusiów; notabene ma to swoje potwierdzenie też w liczbie bramek z dystansu i w ogóle porządnych strzałów) to sobie możemy rozrzucać, skracać i rozciągać aż w końcu stracimy piłkę. Ten sam case jest w przypadku przenoszenia akcji: Gundo i De Jong potrafią dynamicznie pociągnąć z piłkę albo zmienić ciężar gry i tworzy to przewagę, ale co z tego? Gała trafia na skrzydło, mamy sytuację 1vs1 i za moment wszystko zostaje zaprzepaszczone/spowolnione, bo nie mamy pół dryblera w składzie, który zrobiłby ten jeszcze jeden, kolejny krok w zdobyciu przewagi po raz drugi. Pewnych rzeczy się nie przeskoczy i wcale nie uważam, że mamy dobry skład - to właśnie w ostatniej tercji brak nam potencjału indywidualnego.