Jacy są trzej piłkarze,w których już naprawdę - nie pod wpływem emocji, ale długoterminowo - zwątpiliście i chcieliście byśmy ich sprzedali, a okazało się później, że nadal są sztosami? Chodzi mi o piłkarzy, którzy u nas zostali i udowodnili swoją wartość po słabszym okresie. U mnie:

1. Ter Stegen (uwielbiam gościa, ale po tej kontuzji miał powiedzmy sobie szczerze około dwóch lat ręcznikowania i przyznam, że miałem ostry kryzys wiary)

2. De Jong (on był po prostu zbyt długi czas średni)

3. Xavi (oj tak, byłem wtedy jeszcze młodym kibicem i nie rozumiałem do końca tego zachwytu nad nim. W szczególności w okresie, gdy nieco przyćmił go Deco. Nie chodziło tyle o brak formy, ale o ekstremalny pragmatyzm boiskowy. Chyba za dużo się naoglądałem R10 i Messiego i jak widziałem, że ktoś używa prostych mało efektownych rozwiązań, by pomóc drużynie to nie robiło to na mnie wrażenia. Może nie tyle byłem za jego sprzedażą, ale za tym, by ograniczyć nieco jego rolę. Przejęcie sterów przez Guardiole otworzyło mi oczy dopiero.)