Z cyklu - żenujące historie w pracy kolejarza:

Wydawałoby się dzień jak co dzień na jednej ze zmian, którą robiłem dość często i w zasadzie na końcowym odcinku, gdzie pociąg najczęściej bywa już pusty (Żywiec - Zwardoń). Było lato, a w pociągu był zaduch, a klima na tym składzie, albo w tej częsci składu była niesprawna. No to sobie myślę - otworzę okno! A na oknie karteczka o tym, by nie otwierać okna.
Pierwsza myśl: W autobusach nie raz też takie coś jest, by po prostu nie otwierać okna, jak pojazd jest klimatyzowany.
No to otwieram okno mimo "uwagi" i... mam je w rękach, bo dosłownie nie było umocowane w żaden sposób. Okno wielkości hmmm taki prostojkącik 1 metr szerokości na powiedzmy 20 centów, dość lekkie, ale mega nieporęczne.
W części składu tylko ja i jakiś starszy pasażer, który w sumie tylko obserwował.
Ja udając, że kontroluje sytuacje po prostu położyłem to okno na takim jakby stoliczku w pociągu i czekałem, aż gościu wyjdzie. W miedzy czasie coś tam próbowałem jeszcze zakładać je kluczem konduktorskim, ale zupełnie nie wychodziło.
Przychodzi stacja przed stacją docelową - dziadzio wysiada, no to zostało mi ok. 6 minut, by jednak uporać się z tym oknem.
W pewnym momencie zwątpiłem i w głowie miałem to, że wyjdę na debila przed mechanikiem/kierownikiem/rewidentem ze stacji docelowej, że nie czytam komunikatów itp.
Co robię? IQ 1000 - PRZEKLEJAM, tak przeklejam karteczkę o niesprawnym oknie i przyklejam ją na okno po drugiej stronie xDD i w głowie miałem już koncepcję, że nieświadomy niczego otworzyłem w teorii nieopisane okno, a to po prostu sobie wyleciało.
Chwilę przed Zwardoniem jakimś cudem jednak założyłem to okno, przekręciłem kluczem i kilka razy sprawdziłem, że trzyma się solidnie.
Co robię? Ponownie przeklejam kartkę ze sprawnego okna na to uszkodzone xD, czyli nic się nie stało, trzeba sobie radzić.