,,Nie opłakuj mnie Argentyno, bo przecież nigdy cię nie opuściłam”- to nawiązanie do piosenki ale przede wszystkim do wybitnej postaci, pierwszej Damy Argentyńskiego narodu a mianowicie Evy Duarte. Ta wspaniała kobieta oddała serce i dusze Argentynie, dosłownie i w przenośni. Opiekowała się najbiedniejszym ludziom w kraju, zadbała o prawa kobiet, budowę przedszkoli, szkół, stadionów, boisk itp. Czytając biografie ,,Evity” to zwyczajnie popłakałem się jak małe dziecko. Dzisiaj pragnąłbym aby Argentyna utonęła we łzach ale we łzach radości i triumfu. Albicelestes, ucieszcie wszystkich swoich sympatyków na całym świecie, zagrajcie ku czci Stabile’go, Di Stefano czy wreszcie ,,boskiego” Maradony. Zagrajcie dla papieża Franciszka i wielu, wielu innych Argentyńskich fanów. Wreszcie zagrajcie ku czci Evy Duarte, kobiety, która jak mało kto na świecie dbała i kochała swoją ojczyznę. Naturalnie jestem Polakiem i zawsze będę kibicował Polsce, nawet w meczu z Argentyną, nawet gdy serce krwawi z powodu gry i porażki. Jednak gdy Polska odpada z jakiegoś turnieju, bądź w nim nie uczestniczy, to wówczas moje serce kieruje się ku Albicelestes. To tak, jakby jedno z moich rodziców było Argentyńczykiem, tak jest od Mundialu Mexico’86 i tak już zostanie, nie potrafie tego racjonalnie wytłumaczyć. Przy okazji chce również pozdrowić wszystkich sympatyków reprezentacji Francji, ekipy, którą szanuje i podziwiam za gre i pracę całego sztabu na czele z Deschampem. Niechaj dzisiaj triumfuje radość z futbolu i gry fair-play. Na koniec, bądźmy dumni z pierwszego Polaka, który poprowadzi finał Mundialu. Życzmy mu wszystkiego najlepszego, oby stanął na wysokości zadania, sprawiedliwie rozstrzygając losy 22 w historii finału mistrzostw świata.

Dzisiaj Vamos Argentina! Vamos a ganar!