Czasami, żałuje(?), że tak się nastawiam, że kibicuje komuś jeszcze poza Polakami.
Bo na naszych w sumie i tak nigdy nie ma wielkiego ciśnienia, nawet przy wyjściu z grupy człowiek wie, że realnie ta 1/8. A na tej Argentynie od 20 lat więcej się zjadło nerwów, niż przeżyło radości. Wydało się, że teraz będzie inaczej i niby nie ma co osądzać po jednym meczu, ale są wskazówki, że nie jest zbyt dobrze.

A z drugiej strony nawet po klęsce wściekłość po jakimś czasie mija i znów się czeka. Tylko, że w przypadku kadry to jest to długie oczekiwanie...

ps: chociaż żałuje to nie jest to słowo, to inne uczucie, ale nic mi nie przychodzi do głowy.