Wcześniej czego nie dotknął, zamieniał w złoto, teraz zamienia w... zmarnowane okazje. Miał być nowy Messi, po kontuzji wrócił nowy Bojan. Ansu Fati, bo o nim mowa, jest obecnie piłkarzem, którego oglądanie jest bodaj najbardziej przygnębiające.
Kontuzje hamują rozwój młodych piłkarzy odbierając im szanse na zdobycie doświadczenia, zmuszając ich do poświęcania czasu na rehabilitację zamiast na trening, ale każdy uraz można kiedyś wyleczyć i nadrobić stracone miesiące. Gorzej, kiedy w psychice zostaje ślad, który wpływa na boiskowe poczynania po powrocie do zdrowia, a to zdaje się ma miejsce w przypadku Fatiego. Chłopak, który wyróżniał się przebojowością i pewnością siebie teraz gra znacznie ostrożniej. Już nie wchodzi tak śmiało przed rywala w dryblingu, z mniejszym przekonaniem podchodzi do pojedynków fizycznych i szybkościowych, a na domiar złego zawodzi go jeden z największych atutów - strzał na bramkę. Raz nad poprzeczką, raz obok słupka, gros sytuacji nie kończy się po jego myśli. Umiejętności na pewno mu nie ubyło, nadal widać, że dobrze panuje nad piłką, umie dojść do sytuacji strzeleckiej, czasem nawet zdobyć bramkę, jak w meczu z Villarrealem, ale większość występów młodego Hiszpana wygląda tak, jak wczorajszy. Przykro ogląda się niemoc Ansu mając świadomość jego niedawnego blasku.