Za szczyla szliśmy pokopać bal na tartanie przy liceum. Wówczas poblisku w okolicy były wyłącznie betonowe boiska. Nie było JAK TERAZ! Przy każdej szkole, na każdym osiedlu boisko tartanowe. Kawałek drogi trza było iść. Czasami ktoś jechał sobie na rowerku i potem tam na miejscu rowerem jeździł po tym tartanowym boisku. Kilka minut i było słychać: „nie jeździć rowerem”, „rower z boiska”. Dzień dzisiejszy. Idę sobie chodnikiem, a z boku wydzielona ścieżka rowerowa. Z CZEGO? No z tartanu kurła. Oczywiście! Teraz to już się nie niszczy… To chyba jest tak jak z tym kiedyś: „nie siedź za blisko telewizora, bo wzrok sobie zniszczysz”. Dzisiaj natomiast te, niemal przyklejone do oczu, okulary VR są całkowicie bezpieczne… Oczywiście! Czemu ten post ma służyć? Po prostu wk*****ją mnie te ch**e na rowerach. Nie dość, że za****li mi pół chodnika, to ja muszę chodzić po twardej kostce, a oni po miękkim jadą.