Mam nadzieję, że z potrzebującym z Ukrainy nie postąpi się tak jak to było w czasie problemu pandemicznego. Wszyscy pamiętamy przecież jak na początku zmobilizowali się Polacy kiedy tylko wybuchła pandemia na świecie. Wsparcie i peany dla medyków, dyscyplina przy zakupach. Potem jednak wybiła szuria internetowa, która zrobiła z pandemii żart mimo, że w jej wyniku zmarło ponad 100 tysięcy osób. Lekarze zostali uznani za przekupionych siewców paniki itd.

Piękny jest ten spontaniczny zryw w sprawie ukraińskiej. Mam tylko nadzieję, że wszyscy będziemy gotowi, że kiedy liczba Ukraińców uciekających przed wojną przekroczy milion a być może dwa miliony osób również okażemy cierpliwość. Bo taka ilość osób będzie pewnego rodzaju obciążeniem finansowym czy również logistycznym z rozlokowaniem. Życzę sobie i Wam żeby ten zapał do pomocy ludziom pozostał w nas do końca, a nie do momentu, w którym okaże się, że poczujemy jakiś dyskomfort związany z trudną sytuacją jaka zaczyna panować, albo - jak to zwykli robić politycy PiSu i Konfederacji - nastąpi nagła wolta prawicy i szczucie na mniejszość ukraińską i wyciąganie na nowo Wołynia etc.