Afera ze Słowikiem, to część szerszego problemu, jakim jest ogólne idealizowanie przestępczości zorganizowanej. Przypomnę, bandyterka zawsze będzie bandyterką, nie ważne czy zajmują się tym dresy spod Pruszkowa czy Carlo z Calabro w garniaku.
Tymczasem zauważyłem, że niektórzy w internecie bardzo się skupiają w komentarzach nt. afery, aby nie nazywać Pruszkowa mafią, bo to obraza dla tych drugich. Zgodzę się, tak ściśle to ten gang się nie umywa swoim rozmachem do Cosa Nostry. Ale też bez przesady. Nie łykajmy mitów o obronie uciśnionych, niezabijaniu postronnych i innych bzdetów o rzekomym kodeksie honorowym włoskich mafiosów. To są bzdury zaś cały ten interes rośnie na ludzkiej krzywdzie. Nie zapominajmy o tym.
Już "Ojciec chrzestny" poniekąd skupiał się na destrukcji tego mitu. Niestety, nie każdy to zauważył. Sam film - książka może też - bardzo podtrzymał to naiwne czynienie z mafii złotych, kulturalnych chłopaków. Świetnie to wyśmiali "Sopranos" w scenach z prawie codziennym oglądaniem trylogii. Zresztą są one wynikiem reaserchu autorów, bo faktycznie dzieło Coppoli było kamieniem węgielnym wielu amerykańskich (ale pewnie nie tylko) przestępców lub stworzenie wokół całej działalności specyficznej mito-mistycznej otoczki, podlanej frazesami o honorze. Serial więc w taki metaforyczny sposób ukazał faktyczny proces.
Pruszków może nie posiadał międzynarodowej sieci powiązań. Nie mieli też fajnych włoskich ksywek, a wakacje spędzali na Mazurach, nie na Capri. Są to jednak szczegóły w entourage, który nie zmienia on faktu, że i tam i tu mamy warchoła utuczonego na cudzej krzywdzie.