#5 Nieregularny cykl filmowy
Niedawno odszedł od nas Wiesław Gołas - pomnik polskiej kinematografii, wielki aktor i komik. Dziś kilka słów o filmach, o których może niektórzy zapomnieli lub ich nie znają, czyli easternach. W Europie Środkowo-Wschodniej po drugiej wojnie światowej zaczęły powstawać filmy naśladujące lub inspirujące się opowieściami o dzikim zachodzie. Były jednak w pełni przełożone na grunt europejski. Traktowały najczęściej o bezprawiu i biedzie w powojennej Europie. Easterny powstawały w Jugosławii, NRD (Leon Niemczyk zagrał w dwóch takich produkcjach) czy Polsce na kilka lat przed pojawieniem się spaghetti-westernu. Aktorem, który zarówno zagrał najwięcej ról w tego typu filmach, jak i odniósł artystyczny sukces był niewątpliwie Wiesław Gołas. W jego karierze pojawiło się 5 takich produkcji. Warto zacząć od filmu Jerzego Hoffmana "Prawo i pięść" z 1964 roku, gdzie Gołas wcielił się w chuligana z pociągiem do alkoholu. Film przedstawia losy ludzi nękanych beznadzieją w powojennej Polsce, a wiele wątków jest zaczerpniętych z westernu (obrona swojego mienia przed szubrawcami). Tytuł także nawiązuje do tego gatunku. W 1967 Czesław i Ewa Patelscy nakręcili krótki metraż "Kwestia Sumienia" ilustrujący dwóch żołnierzy (Gołas i Łapicki) stojących po przeciwnych stronach podczas wojny secesyjnej. 10 lat później powstał "Wszyscy i nikt". Film prezentuje losy 7 żołnierzy, którzy chcą ochronić gości weselnych przed pewnym bandytom. Przypomina to wam coś? A jakże, jest to polski remake "Siedmiu wspaniałych" Johna Strugesa. W rolach żołnierzy m.in. Gołas, Opania, Karewicz. Ostatni z easternów z Wiesławem Gołasem to już lata 80. i "Dłużnicy śmierci", w którym milicjanci ścigają partzanta o pseudonimie "Grom". Oprócz Gołasa w easternach pojawiali się Marek Perepeczko, wspomniany wyżej Leon Niemczyk, Wanda Neumann, Bolesław Płotnicki (W "Ciemnej rzece", nawiązanie do słynnej "Rzeki czerwonej"), Wacław Kowalski czy Bronisław Pawlik. Większość produkcji dziś jest już zapomniana, głównie z powodu niskiej wartości artystycznej lub złych ocen krytyków, którzy kino gatunkowe traktowali jako banalne i złe.
@JimMorrisonFCB @Colon