@macio_944 Tak to jest, że któryś musi być najgorszy.

@macio_944 Gry to straszne zabijacze czasu. Czasami pykne w fife albo pesa a tak to sie trzymam z daleka od tego. Chyba, ze ma sie naście lat to jeszcze ok

@macio_944 Moim zdaniem osoba z TVgry stricte nigdy by nie opublikowała czegos takiego. Bezbekowy artykuł i az dziw,że przeszedł.

@macio_944 Poziom artykułów na Gry Online już dawno upadł. Nawet z głupim dostarczeniem newsów mają problemy, bo wiecznie spóźnieni.. .

@l0Messini Oj bardzo się moim zdaniem mylisz. Podobnie można powiedzieć o filmach, książkach czy innych częściach rozrywki. Gry bardzo dojrzały, rozwijają umysł, uczą logicznego myślenia, refleksu i paru innych kwestii, poza tym ambitniejsze produkcje fabularne zachęcają do refleksji na wiele tematów.

Mówiąc "Chyba, ze ma sie naście lat to jeszcze ok" totalnie nie znasz branży i zatrzymałeś się ze swoim spostrzeżeniem tej branży jakieś 15/20 lat temu.

@macio_944 Wygląda to jak typowy artykuł na PPE.

@macio_944 "Gry bardzo dojrzały, rozwijają umysł, uczą logicznego myślenia, refleksu i paru innych kwestii"
A potem "totalnie nie znasz branży i zatrzymałeś się ze swoim spostrzeżeniem tej branży jakieś 15/20 lat temu."

I tu nie mogę się zgodzić i jestem zmuszony zainterweniować, bo troszkę uderzyłeś w tytuły starej daty jak się okazuje ślepakiem i już tłumaczę dlaczego tak sądzę. :D
Wymienię Ci teraz kilka tytułów i podam, w czym one według mnie były korzystne jeśli chodzi o rozwój jakiegoś elementu przydającego się w życiu codziennym.

Na pierwszy ogień, weźmy refleks i szybkość podejmowania decyzji, seria Unreal Tournament. Według mnie UT to jeden z najtrudniejszych sieciowych fpsów. Nie wystarczyło zakupić/zebrać broń i celnie strzelać jak w Counter Strike, ale wymagane było też szybkie myślenie i umiejętność zastosowania parametrów pobocznych danej broni do sytuacji. Przykład: shock rifle, który strzelał podstawowo wiązką fotonów. Natomiast drugi tryb ognia to była fala energii. Możliwe, a wręcz obligatoryjne było połączenie obu trybów, jeśli chciało się skutecznie zwalczyć oponentów.

Druga kwestia, umysł strategiczny i ponownie szybkość podejmowania decyzji. Seria Total War (bazuje na Rome i Medieval 2). Tutaj wiele nie trzeba się rozpisywać, bo chodzi o rozgrywanie bitew. :)

Trzy, refleksja na wiele tematów. To się chyba nie zmieniło. Zależy jaką fabułę ma dana gra. Nie uważam, że dzisiejsze produkcje są bardziej postępowe od tych sprzed 20 lat. Bo tak dzisiaj, jak i dawniej można znaleźć fabularne szroty.

Cztery, cierpliwość i ograniczenie gry "na hurra" i tu za przykład podam moją ukochaną serię IGI Project. W IGI Project, ale nie tylko w nim życie u sterowanej postaci nie odnawiało się po odczekaniu chwili w krzakach, jak np. w serii Call of Duty (nie pamietam jak bylo w 2, ale w MW juz na pewno się pojawia). Dlatego sterując Davidem Jonesem nie mozna było lecieć na pałę, bo to konczylo sie porazka. No i autosave`y - one nie istniały. Mozna bylo zapisać dana misje 5 razy przy uzyciu komputerka z ekwipunku Davida, ale trzeba było to robić z głową, a nie zapis co 3 kroki. :D

Podałem kilka przykładów. Oczywiście, dzisiaj są gry, które uczą spostrzegawczości np. LYNE, ale takie tytuły mozna znalezc sprzed tych 15/20 lat. Ja nawet pojde krok dalej i powiem, że dzisiaj dla osób, które nie stawiają na rywalizacje sieciową gry stały się idealną zabawą na spożytkowaniu kilku godzin w skali tygodnia. Dawniej tryby fabularne były długie, dzisiaj sporo gier ma single player na 8-15 godzin. Chyba, że chce się rywalizować w sieci, no to już to pochłania czas, ale tak było zawsze, bo nabycie odpowiednich umiejętności wymaga między innymi czasu. ;)