Oceny za zwycięstwo na San Mamés

Dwie łatwe interwencje w 12’ i 49’, a także jedna intuicyjna w 51’ to cały „dorobek” Niemca ze spotkania z Athletikiem, patrząc z perspektywy roboty czysto bramkarskiej. Mecz zakończył z dwoma golami na koncie, ale przy obu strzałach nie miał większych szans. Dodatkowo plus za grę nogami w 46’ – trochę ryzykowne podanie, ale za to pewne i celne.

Dest z wyraźnym dołkiem formy. W 4’ od jego straty rozpoczęła się kontra zakończona bramką Williamsa. W 11’ dał się ograć Muniainowi w polu karnym, w 27’ i 51’ był spóźniony i nie zablokował dośrodkowania, a w 67’ ponownie stracił piłkę, tym razem na własnej połowie, po czym przegrał pojedynek 1 na 1 – na szczęście Lenglet zażegnał niebezpieczeństwo. W ofensywie dużo lepiej nie było, gdyż można się przyczepić do niewykorzystanej sytuacji z 7’. Po stronie pozytywów należy zapisać interwencje z 35’ i 68’ oraz podłączenie się do akcji ofensywnej w 46’ i znalezienie podaniem Messiego w polu karnym.

Pewny występ, choć dwa razy mógł zachować się lepiej – w 27’ obciął się przy dośrodkowaniu rywala, a w 51’ pozwolił Williamsowi być pierwszym przy piłce po dograniu z boku boiska. Na plus trzy interwencje w 10’, 11’ i 85’, z czego dwie ostatnie zasługują na szczególną pochwałę. Dodatkowo zanotował ważną główkę we własnym polu karnym w 51’, a w 58’ udanie asekurował bocznego obrońcę i zablokował dośrodkowanie rywala.

Lenglet chyba naoglądał się Helguery próbującego zatrzymać Ronaldinho w 2005 roku na Santiago Bernabeu, bo starania Francuza wyglądały bardzo podobnie do tych Hiszpana. Ogólnie o pierwszej połowie były piłkarz Sevilli chciałby chyba jak najszybciej zapomnieć, bo w 35’ odpuścił interwencję w polu karnym, wrzucając przy tym Desta na minę. Z pozytywów można zapisać niezły poziom wyprowadzenia piłki (dwukrotnie w 18’) oraz odbiór w 45’+1. Drugą połowę zaczął też słabo, bo w 49’ znowu nie przeciął dośrodkowania, które miał w zasięgu. Potem było już lepiej – w 57’ nie pozwolił na przeprowadzenie kontry przeciwnikowi, w 67’ zanotował kluczową interwencję, a w 70’ wygrał ważną główkę, oddalając niebezpieczeństwo spod bramki Ter Stegena. Na dokładkę zarobił głupią żółtą kartkę, ale brak Lengleta, będącego w takiej formie, nie jest dużym osłabieniem.

Bardzo dobre spotkanie w wykonaniu Alby. Co prawda dopiero w 18’ dał o sobie znać kiepską wrzutką, ale następne minuty były już lepsze w jego wykonaniu. Dobrze czytał grę i szybko reagował po stratach kolegów, hamując kontry gospodarzy lub odbierając piłki (2x26’, 30’ czy 42’). W ofensywie był realnym zagrożeniem dla piłkarzy z Kraju Basków. Świetnie uruchamiał podaniami swoich partnerów – w 28’ Pedriego, w 41’ Griezmanna i w 87’ Messiego. W 81’ powinien lepiej dograć do Griezmanna, gdyż posłał mu piłkę nieco za plecy, przez co Francuz musiał w ekwilibrystyczny sposób uderzać na bramkę.

Był obecny chyba wszędzie na boisku. Szczególne brawa za grę do końca w 14’ – nie odpuścił po błędzie Simona, popisał się kapitalną techniką użytkową i mając odrobinę szczęścia zaliczył asystę przy golu Pedriego. Poza tym był niemal zawsze tam, gdzie Barca potrzebowała gracza, zarówno w obronie (1’, 45’, 49’, 53’ i 87’) jak i w ataku (43’, 90’+2). Bez większych błędów. Jeden z najlepszych na boisku.

Głowa trochę spóźniła się na mecz, co objawiło się w 2', kiedy to Busquets zanotował faul. Nie dotarła również w 4’ przy kontrze na 1:0 dla Athleticu, gdyż Sergio poszedł na raz w środku pola. Zostając przy minusach, należy dopisać dwie straty na własnej połowie w 55’ i 69’. Były to typowe błędy Busquetsa, które prezentuje ostatnio praktycznie co mecz. Trzeba jednak zaznaczyć, że miał dwie kluczowe interwencje w 66’ i 93’. Można do tego doliczyć wygraną piłkę z w środku pola w 25’, odbiór w 43’, powstrzymanie Garcii w 56’ oraz interwencję w 69’. Tragedii zatem nie było.

Pedri przygotował nową porcję ciasteczek na kolejny mecz. Gol w 14’, a w szczególności sprytna asysta w 38’ były co prawda szczodrze „polukrowane” przez Simona, ale trzeba oddać młodemu Hiszpanowi to, że wykazał się w obu sytuacjach zimną krwią, techniką oraz wizją gry. Podobnie było w 72’, kiedy cudownie zgasił piłkę i wycofał do Messiego, jednak ten trafił w słupek. Można do tego dopisać dwa przerzuty przyspieszające akcje (34’ i 79’), dobrą grę w obronie (22’ i 44’) i rysuje się obraz fantastycznego występu. Z błędów można zapisać tak naprawdę tylko niedokładne wycofanie przed pole karne gospodarzy w 28’.

Super zawody, szczególnie w pierwszej połowie. Otwierające podanie do Messiego w 7’, wypuszczenie podaniami Desta (16’) oraz Alby (23’), dwa rajdy, które niosły zagrożenie (19’ i 40’), i dwa niezłe strzały (13’, 34’). W drugiej połowie przygasł i miał udział tylko w jednej groźnej akcji – wrzutka do Pedriego w 72’. Uczestniczył w grze obronnej, co potwierdza czytanie gry w 12’ i dwa odbiory w 64’ i 68’. Miał trochę prostych strat (2’, 8’, 26’, 43’ i 65’), ale wrażenie pozostawił po sobie więcej niż pozytywne.

W 7’ oddał odpowiedzialność za strzał Destowi, choć mógł pokusić się o uderzenie z pierwszej piłki. Potem miał jeszcze dwie okazje na oddanie groźnego strzału, ale dwukrotnie dostał trudną piłkę do wykończenia (40’ i 82’). Brawa za otwierające podanie w 43’, asystę w 62’ i inteligentne przepuszczenie w 72’. W grze defensywnej nie mogło go oczywiście zabraknąć – udany pressing w 34’ i odbiór w 55’. Poza mizerną pierwszą połową i stratami (36’, 50’ i 77’), można na minus dopisać za krótkie wycofanie do Pedriego w 48’. Ostatecznie kończy mecz z podobną oceną co Dembele, a to dzięki asyście.

Raz dobrze, a raz źle. W 78’ zatrzymał akcję rywali, zaś w 81’ dopuścił do dośrodkowania. Poza tym nie wykazał się niczym szczególnym.

Mocniej pracował w defensywie niż w ofensywie. Co prawda w 76’ niepotrzebnie wybił piłkę na rzut rożny, ale potem było już lepiej – dwa zablokowane dośrodkowania w 89’ i wygrana główka w 92’, która pozwoliła utrzymać posiadanie piłki w elektrycznej końcówce.