Oceny za mecz w Almeríi

Nie miał wielu okazji do wykazania się. W tej jedynej - zupełnie opuszczony przez swoich obrońców. Za sytuację 1 na 1 trudno go winić, niemniej kilku bramkarzy świata mogłoby zrobić więcej. Pozostaje nam się przyzwyczajać, że Chilijczyk nie jest jednym z nich. Lekki plus za poprawną grę nogami.

Powiew świeżości na prawej stronie. Mniej chwiejny w grze niż Montoya i mniej sabotażowy od Alvesa. Nie był to doskonały występ byłego gracza Sevilli (potknięcia w 22., 50. oraz 62. minucie), ale na tle obu jego kolegów brak monstrualnych błędów przez 90 minut jest zasługą samą w sobie. Na plus parę przechwytów kasujących w zarodku akcję rywali, postawa na atakowanej połowie i zasuwanie przez pełne 90 minut.

Choć jednym swoim błędem zjeżył wszystkim cules włosy na klacie (22. minuta), w większości sytuacji był ostoją defensywy. Bardzo pewny w swoim polu karnym. Dobrze chronił strefę Alby gdy ten przebywał na desancie. O tym, że wzrost nie czyni Javiera go faworytem walk o górne piłki - wiemy, trzeba jednak dodać, że Argentyńczyk powinien popracować nad timingiem wyskoku przy rzutach rożnych i wolnych. Właściwym wzorcem będą tu nagrania z Carlesem Puyolem. Nota Javiera byłaby wyższa, jednak musimy wziąć pod uwagę słabą asekurację Bartry przy golu dla Almerii.

W kolejnym występie widać niepewność w pojedynczych sytuacjach, ale pamiętajmy, że to typ zawodnika, który potrzebuje minut i regularności gry, aby pokazać najlepszą wersję siebie. Ogólne wrażenie pozostaje zadowalające, jednak nota finalna słaba - nota w dół za kiepskie krycie Thievy'ego oraz kilka pojedynczych błędów w ustawieniu.

W pierwszej odsłonie zabiegany w obronie przez rywali - mimo wszystko radził sobie przyzwoicie. Brakowało go jednak w kreacji. Po przerwie zmienił ustawienie, grając bardziej ofensywnie, co przyniosło spore korzyści drużynie z bramką na czele. Brak poważnych uchybień w defensywie, dziewięć odbiorów oraz nota w górę za zdobytą bramkę, nie pozwalają nam na wystawienie Jordiemu noty niższej niż bardzo dobra.

Jako pierwszy ponosi odpowiedzialność za swobodę rozgrywania, którą rywale mieli w środku pola w przekroju meczu, czego najbardziej empiryczną konsekwencją był gol Thievy'ego. Zachowawczy w podaniach, zupełnie nieprzydatny gdy Blaugrana potrzebowała przyspieszyć grę w pogoni za wynikiem. Ściągnięcie Busquetsa w takim momencie tego meczu świadczy dużo lepiej o taktycznej kompetencji Lucho niż ostatnie "uczone" analizy jego jakości jako trenera.

Pierwsza połowa zdecydowanie do zapomnienia z tylko jednym zagraniem wartym odnotowania (36. minuta). Po przerwie dużo lepszy i co najważniejsze skuteczniejszy. Kilka dobrych rozegrań, w tym podanie do asystującego Albie Suareza. Postawa w drugiej połowie podwyższa mu notę końcową.

Takimi meczami wchodzi się w piłkarską dorosłość - kiedy obok nie ma Xaviego lub Iniesty i trzeba wziąć ciężar gry na siebie. Rafinha pokazał momenty i... czekamy na więcej. Walki odmówić mu nie można, ale już mamy w składzie jednego walczącego pomocnika, który kolejny sezon z rzędu nie potrafi posyłać otwierających podań. Oby Brazylijczyk nie był taki sam.

Zmarnował okazje, które miał - zwłaszcza 2 sytuacje kiedy posłał wymarzone piłki prosto w Rubena. Jego zejścia w głąb pomocy zupełnie nieprzydatne kolegom i nakręcaniu akcji, bo Almeria umiejętnie podwajała i potrajała Argentyńczyka. Twardo i skutecznie powstrzymywano Leo w tym meczu. Na plus kilka akcji (choćby podanie do Suareza przy golu Neymara) i zagrań do kolegów pod bramką rywali, a także strzał głową w poprzeczkę. Co nietypowe dla niego w wygranym meczu Barcy - tym razem bez wpływu na wynik.

Starał się i był aktywny. Produkt końcowy jego akcji raczej rozczarowujący (zwłaszcza strzały), choć trzeba docenić, że ze skali nękania przezeń obrony Almerii korzystali inni barceloniści w II połowie. Prawe skrzydło ewidentnie nie jest jego pozycją.

Piłka omijała go w ważnych akcjach, nie potrafił wypracować sobie dobrych pozycji strzałowych ani dojść do piłki w sytuacjach potencjalnie groźnych dla rywala. Pressing, waleczność i zaangażowanie są ważne w meczach jak ten, ale nie zmienią wyniku ani nie podbiją serc fanów.

Bez recepty na obronę rywali jeśli chodzi o kreację. W ogólnym bilansie wniósł do gry mniej od Messiego, jednak dojście do piłki od Suareza, będące kluczowym wkładem w powrót zespołu do gry, ma swój wymiar. Dziesiąty gol Brazylijczyka w dziesiątym meczu ligi. Poza tym przeciętnie.

Bardzo ważne wejście. Barca tak naprawdę zaczęła grać po tym jak wszedł na boisko. Nie był w swojej grze natarczywy, ale dał drużynie tak potrzebny spokój, konsekwencję i kreatywność w rozegraniu akcji. Bardzo brakowało tego, gdy na murawie biegał Busquets. Piłki Xaviego okazały się kroplami, które z pomocą innych wydrążyły dwie luki w obronie Almerii. Cichy bohater meczu.