Russell

Myślę, że sezon więcej w Evertonie nie zaszkodziłby ani Gerardowi, ani Barcelonie. Niemniej, jeśli nastawienie Tello i Montoyi się nie zmieni, istnieje ryzyko, że opuszczą klub, a wtedy Deulofeu bardzo się przyda. Delikatnie odbiegając, podobnie jak wielu jestem zwolennikiem wdrażania do ofensywnych formacji młodych talentów, jak Dongou, Rafinha czy właśnie Deulofeu, bo ich szlifowanie prawdopodobnie pozwoli uniknąć sprowadzania za duże pieniądze 9-ki (jak Aguero) lub pomocnika (jak Gündogan). Zubizaretta powinien więc zając się stricte sprowadzeniem obrońcy i bramkarza, a Martino wdrażaniem młodych chłopaków do pierwszego składu oraz wyciskaniem z Bartry i S. Roberto ile się da, bo szczerze zasługują. To powinien być zasadniczy cel ten i przyszły sezon i na to też liczę.

Ja przychylam się do wypowiedzi niektórych poprzedników. W wyjściowej formacji pomocy widzę Busquetsa, Iniestę i Fabregasa, bo logicznym jest, że Milan wyjdzie na ten mecz ultradefensywnie. W razie ich nacisku w drugiej połowie (w przypadku niekrzystnego wyniku), wprowadziłbym ewentualnie Xaviego dla odzyskania kontroli nad meczem.

Widać, że Martino w niektórych meczach będzie ustawiał Messiego na prawym skrzydle, podczas gdy Neymar hasał będzie na lewym. Wtedy na pewno lepszym rozwiązaniem na szpicy od Cesca czy Alexisa byłby typowy napastnik, "9" przywiązana do swojej pozycji. Przy takim rozwiązaniu odpowiedniejszy wydaje mi się zawodnik zarówno silny i waleczny, jak i szybki i dynamiczny, patrz np. Falcao, Aguero czy Negredo. Ja wiem, że ich sprowadzenie jest względnie niemożliwe, ale generalnie widzę w Barcelonie piłkarza o takim właśnie profilu, niekoniecznie wysokiego i grającego dobrze tyłem do bramki, bo to nie jest priorytet i nie zmierza do zachowania stylu. Na marginesie: zaletą jest to, że po kupnie "9"-ki można śmiało pozbyć się Pedro, który, spójrzmy prawdzie w oczy, już się nie rozwija.

Dziś dorobek asyst Xaviego powinien urosnąć o 3 oczka. Zagrał z rożnego bardzo dokładnie na głowę Bartry, a w drugiej połowie dwie świetne piłki do Fabregasa, który raz podał piłkę bramkarzowi, a raz strzelił jak Ramos karnego. Według mnie, mimo ogólnie przeciętnego meczu w wykonaniu zespołu, Xavi zrobił co do niego należało i szkoda, że nie wpłynęło to na wynik spotkania.

Bez względu na wyjściowy skład, chciałbym ujrzeć grę Barcelony z dwoma pivotami, choćby przez ostatnie 20 minut. Przy często mylącej się obronie dwaj defensywni pomocnicy dodaliby stabilności grze defensywnej drużyny. Warto próbować tego wariantu przy korzystnym już wyniku (prowadzeniu dwu- czy trzy- bramkowym), poprzez delikatne wyciąganie przeciwników z własnej połowy i częstsze zagrywanie piłek z głębi pola. Doświadczenie związane z takim ustawieniem może okazać się bardzo wartościowe w meczach z drużynami potężnymi ofensywnie lub w przypadku kontuzji jednego z kluczowych pomocników (np. Cesc).