Często czytam, że nie jestem prawdziwym kibicem, bo nie wspieram, a raczej szydzę z Realu, jego sytuacji, stylu gry, formy i tak dalej. Kiedyś też taki byłem, że traktowałem Real jako sprawę życia i śmierci. Real był wyznacznikiem mojego humoru na cały tydzień w zależności od tego, czy wygrał, czy przegrał. Dzięki Bogu to jest już za mną. Dlatego bawią mnie komentarze w stylu. ''Nigdy się od nich nie odwrócę!'' Piękna idea, ale z wiekiem dość naiwna. Uważam, że z perspektywy człowieka, który kibicuje 18 lat Realowi. Mówię o tym świadomym kibicowaniu. Mogę bez różowych okularów ocenić mecz, trenera i styl gry, który jest w tym sezonie dramatyczny. Barca złapała ''jakis'' rytm, ale to też nie jest to o co chodzi kibicom tego klubu. Dlaczego mam traktować Real jak sprawę priorytetową w moim życiu. Skoro oni grają tylko wtedy kiedy im się chce. Przykładowo Barca, Atleti, Inter spinamy się i ogrywamy ich, by zaraz dostać od Levante, czy Alaves... Im się nie chce to dlaczego mi ma się nastrój psuć po tym jak oni grają. Uważam, że lepiej obśmiać wpadkę Realu, Barcy, niż tworzyć sobie ''problem'' bo Barca nie wygrała El Clasico, bo Real przegrał u siebie z Levante... Jaki jest ten sezon dla obu drużyn każdy kto nie ma opaski na oczach widzi. Nazywając rzeczy po imieniu jest chu, ale stabilnie... W obu obozch. To czy będę chodził przybity cały tydzień nie spowoduje, że ot tak będzie lepiej... Szykuje się era po Messim, po Ramosie i będzie ciężko, aby oba kluby przeszły bez ''kryzysu'' sportowego.