Kolejny mecz, kolejny raz to samo, juz na chłodno. Neto popełnia błąd i co widzimy? Te same przerażone i pełne zwątpienia twarze - Pique, Busquets, Messi... Zamiast łapać za piłę, poklepać Neto po plecach i jedziemy szybko odrobić to w ich oczach widać jakieś takie zniechęcenie "o boże to znowu się dzieje, przegrywamy". Tak się nie da wygrywać nawet ze średniakami, i Koeman choćby tam cuda wyczyniał to nic z tego nie ukręci. Tam im potrzeba jakiejś pomocy psychologicznej do zmiany nastawienia jeżeli coś idzie nie po ich myśli. Bo jeżeli dajmy na to strzelamy pierwsi dwie bramki to potem idą za ciosem, ale jeżeli po tych dwóch golach przeciwnik ładuje kontaktowego to dzieje się to samo, głowy w dół i w oczach zawodników "O boże znowu odrabiają, znowu nas przycisną". To jest chore i ciągnie się za tą drużyną od kilku lat. Nawet najsłabsi przeciwnicy wykorzystują ten paraliż psychiczny, zawodnicy są zablokowani w jakiś sposób, czego nie widać jeszcze u młodych ale powoli będzie im się udzielać. Ta drużyna stała się ofiarą niepowodzeń i wystarczy jedna sytuacja, w której popełniamy błąd albo tracimy gola z kontry czy dobrej akcji przeciwnika i się zaczyna, tak w kółko. Nawet w meczu z Realem, do rzutu karnego na Ramosie było okej a potem jakby im prąd odcięło, znowu cały świat przeciwko nam, po co grać skoro los nas źle traktuje, i tak nam nie wyjdzie. Jednym słowem w większości meczów to widać. Jedynie w tych gdzie dominujemy od początku do końca i wszystko nam wychodzi widać radość i chęci. Może to wina zbyt dużej ilości sukcesów i przyzwyczajenia do golenia większości rywali? Teraz mecz sam się nie wygra a futbol ewoluuje. Dam sobie uciąć rękę, że przegrali byśmy z Juve gdyby np. pierwsza bramka Moraty została uznana na 1:1. VAR uratował w nich wolę walki i dociągnęli wynik do końca, przy 1:1 byłoby spuszczenie głowy i załamka, że znowu los nas przekręca i nic się z tym nie da zrobić, morale -100 i przeciwnik robi co chce.