Ktoś ma ochotę na bajeczkę na dobranoc? To łapcie.

Kogut przeczytał ogłoszenie: “Poszukujemy kogucich piór. Oferujemy wysokie wynagrodzenie!”.
- Potrzebuję pieniędzy, a mam bardzo piękne pióra, więc powinienem dużo zarobić - powiedział kogut sam do siebie.
Jak pomyślał, tak zrobił. Nazajutrz o poranku zgłosił się do skupu:
- Dzień Dobry! - zagadał człowieka za ladą- Widziałem ogłoszenie. Chciałbym sprzedać odrobinę swoich piór.
- Oferuję trzy złote monety za kilogram - odpowiedział sprzedawca.
- Ale moje są warte o wiele więcej!
- Posłuchaj kogucie! Albo bierzesz te trzy złote monety, albo znikaj stąd czym prędzej!
Kogut zaczął poważnie zastanawiać się nad tym biznesem:
- Hmmm. Złoto piechotą nie chodzi, a przecież pióra kiedyś mi odrosną - pomyślał.
Po chwili dumania podszedł do sprzedawcy z wyrwanym towarem:
- Niech będzie! Oto kilogram!
Od tej pory kogut był częstym gościem na targowisku. Za każdym razem przynosił swoje pióra i brał zawsze trzy złote monety. Chęć zysku i ogromna chciwość sprawiły, że bohater nie czekał, aż odrośnie mu nowe upierzenie.
Pełny bogactwa zaczął prowadzić rozrzutne życie. Chodził do cyrku, odwiedzał restauracje. Co więcej, śmiał się z innych zwierząt, z ich skromnego trybu życia, odmawiając im pomocy.
Minęło kilka miesięcy. Nadeszła sroga zima. Wszystkie zwierzęta schroniły się w swoich bezpiecznych norach. Jeden tylko kogut siedział w kurniku wyraźnie nieszczęśliwy. Bez piór i bez pieniędzy trząsł się z zimna. Na to kury rzekły:
- Widzisz kogucie?! Lepiej być biedakiem w swojej skórze, niż bogaczem… gołym i wesołym! A chytry - dwa razy traci!