Obłędne uzasadnienie orzeczenia wydanego przez Izbę Dyscyplinarną SN: "Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego, rozpoznając również inne jednorodzajowe sprawy, z których jedna została zainicjowana przez Prezesa tej Izby, nie jest sądem niezawisłym w rozumieniu wskazanego orzecznictwa TSUE. Nie ma bowiem mowy o bezstronności sądu wobec stron sporu, a każdy zewnętrzny obserwator bez trudu dostrzeże brak neutralności sądu w odniesieniu do pozostających w sporze interesów. Ponadto widoczne działanie w złej wierze sędziów TSUE." Izba Dyscyplinarna, która nie jest sądem ani w rozumieniu prawa UE, ani prawa polskiego sugeruje, że Izba nie spełnia przesłanek niezawisłości, a TSUE działa stronniczo.