Tak jak z Liverpoolem, gwoździem do trumny okazała się psychika. Jak profesjonalni by ci piłkarze nie byli, nie ma się co oszukiwać, że to tylko ludzie. Część z tych, która dostała oklep od Bayernu parę lat temu dalej jest w klubie. Oni to wszystko pamiętają, a najbardziej te odpadnięcia z Romą i Liverpoolem. To się nie miało prawa udać, wszystko jest cacy do pierwszej bramki, ale gdy tylko tracą gola, piłkarze zwyczajnie panikują. Na tym etapie to już silniejsze od nich, nie jestem pewna czy nawet całkiem nowy skład, który nie przeżył tych wszystkich upokorzeń, nie spanikowałby tak samo mając w pamięci porażki ich poprzedników. To jest tak silny, irracjonalny strach, że potrzebny byłby tym ludziom ktoś o silnej psychice, kto poprowadziłby ich do zwycięstwa i nie dał im się załamać. Nieważne czy trener czy piłkarz na boisku, po prostu ktoś musi tym ludziom pokazać, że nie ma czego się bać. Tylko że obecnie nie ma nikogo takiego w Barcelonie, bo wszyscy piłkarze o silnych charakterach sami zostali stłamszeni przez poprzednie porażki. Remontada z PSG to był wypadek przy pracy. Wtedy jeszcze wszyscy mieli nadzieję, wierzyli że nawet po wysokiej porażce dadzą radę się podnieść. Dzisiaj, po tylko porażkach, nawet utrata jednej bramki to dla nich najgorszy koszmar. Tak się nie da grać, mówienie że trzeba wyciągnąć wnioski nic nie da bo nawet gdy je wyciągną, to oni dalej będą przerażeni.