Na papa dla Arthura napiszę, że nie byłem zwolennikiem jego transferu. Wolałem, żeby w tamtym czasie Barcelona zainteresowała się powrotem Thiago. Oczywiście na stronie panował hype podsycany mnogością wycinków z meczów Brazylijczyka i tego to jaki on nie jest plastyczny w grze. Morał jest taki, że nie każdy kto biega po brazylijskich murawach nadaje się na transfer do Europy, a już szczególnie do Barcelony. Tutaj jest o wiele mniej miejsca na boisku, trzeba szybciej podejmować decyzje. To co z umiejętności pokazał Melo, w najlepszym wypadku plasuje go na pozycji defensywnego pomocnika, a nie kreatora i dyrygenta środka pola. Dobrze utrzymuje się przy piłce, potrafi się zastawić, gra krótkie podania, robi kółeczka, ale brakuje mu ciągu na bramkę i wertykalności. Prawdę powiedziawszy, czysto sportowo ten transfer to jedno wielkie niepowodzenie. Klapa. Zainwestowano w niego pieniądze, ale przede wszystkim czas. Te minuty mógł dostać ktoś ze szkółki. Ktoś kto będzie się zabijał o możliwość dalszych występów, kto wypruje żyły dla gry w bordowo-granatowej koszulce. Zastopowano rozwój Puiga, może kogoś jeszcze. Może Alena rozwinąłby się ciekawiej, lepiej? Tego już nie wiadomo. Na przyszłość życzyłbym więcej barcelońskości w Barcelonie. Może i nie ma talentów na miarę Xaviego czy Iniesty, ale to nie znaczy, że kolejni nie mogą pisać własnej historii. Trochę wiary w La Masię, trochę wiary w wychowanków, tych co czują, czym jest kataloński futbol.