Kibice Barcy zajęli się ostatnio czekaniem na wpadki Realu, a trzeba zdać sobie sprawę, ze nowy sezon tuż tuż i całkiem realnym jest podobny scenariusz w kolejnym.
Po stronie pozytywów jest to, że mimo odpychającej estetycznie gry, Barca jest regularna. Po stronie negatywów, nadal w meczach-wyzwaniach Barca radzi bezradnością.
W przypadku pozostawienia Setiena na stanowisku, małym promyczkiem nadziei jest to, że mając 38 kolejek do dyspozycji, będzie mógł wreszcie poeksperymentować taktycznie, oraz śmielej sięgnąć po młodszych graczy. Jednak objął stanowisko w specyficznym momencie sezonu i widać w klubie presję na wynik. To, że Barca wychodzi na krótkookresowej strategii jak Zabłocki na mydle, przypisywałbym raczej wpływom Bartomeu.

Jeśli na początku nowego sezonu zobaczymy to samo co obecnie, czyli konserwatyzm taktyczny i personalny, możemy mieć w perspektywie jeszcze gorsze rozgrywki, pogłębiające zapaść sportową. Jeśli w pierwszym meczu kolejnego sezonu, once de gala będzie obejmować Suareza, Roberto i Rakiticia bądź Busquetsa, to będę wiedział, że zaraz kibice Barcy zaczną zajmować się ponownie swoim nowo poznanym hobby: czekaniem aż Real się potknie.

Oby nie.