Lionel Messi kończy dziś 33 lata. Ależ smutno wygląda ta informacja… Niesamowite jak ten czas leci. To już 10 lat od momentu kiedy zacząłem interesować się piłką i kiedy po raz pierwszy dowiedziałem się o Messim. Mogę powiedzieć że dorastałem wspólnie z nim. Pamiętam gdy byłem 11 letnim chłopcem, który nie do końca rozumiał o co chodzi w tej piłce nożnej, który ciągle mylił nazwiska piłkarzy, którego nudziły oglądane mecze. Ale który z nie wiadomo jakiego powodu uwielbiał oglądać tego człowieczka z 10 na plecach. Byłem chłopcem który był pod wrażeniem tego w jak łatwy sposób Messi mija rywali na boisku. Zupełnie jakby jakiś 16 latek dołączył do nas chłopców z 5 klasy podstawowej na boisko. Jest to bardzo trafne porównanie które stosuję do dziś.
Dorastałem ja, dorastał i Messi. Z małego, nieśmiałego chłopca, który nie mówił dużo, nie denerwował się stał się liderem drużyny. Ikonicznym zdjęciem dla mnie jeśli chodzi o tę przemianę jest to: https://static.independent.co.uk/s3fs-public/thumbnails/image/2015/08/06/08/messi.jpg?w968
Widzimy mężczyznę, tatuaże, opaskę kapitana, w niezbyt ładnym zachowaniu ale na pewno pokazał charakter zupełnie inny od małego chłopca. W meczach też to było widać, większość tego nie widzi, ale wystarczy się przyjrzeć dokładnie. Wcześniej Messi taki nie był. Nie dawał wskazówek, nie dyrygował zespołem, nie motywował kolegów, nie chwalił za dobre zagrania. Z czasem stawał się po prostu liderem. Teraz nastąpiło apogeum tego. Śmieszne są dla mnie oskarżenia że mu się nie chce. Patrząc na całą otoczkę to ta scena:https://pbs.twimg.com/media/DgpPPyVV4AAn-xx?format=jpg&name=medium bardzo mnie wzrusza. Pokazuje ona człowieka któremu bardzo zależy na sukcesie. Człowieka który czuje się odpowiedzialny za swój kraj oraz swoich kolegów. Który czuje że on teraz musi wziąć sprawy w swoje ręce, to on musi zrobić coś.
Messi jest naprawdę inspirujący. Cała jego postać jest doskonałym przykładem dla dzieci. O jego klasie piłkarskiej powiedziano już wszystko. Jednak ostatniego słowa nie powiedział tylko on sam. W każdym kolejnym meczu może zrobić coś, czego nie zrobił dotąd nikt inny. On jest naprawdę nienormalny. Rzeczy które wyczynia nie są normalne. Strzela najwięcej, drybluje najlepiej, asystuje najczęściej, ma największy wpływ na grę, najlepiej strzela wolne, nie udaje i nie wymusza fauli. A to wszystko w jednym małym ciele. My jesteśmy za bardzo rozpieszczeni. Dla nas stało się to normą. "Insane becomes the routine with this man" powiedział kiedyś Ray Hudson, bardzo trafnie. Wielu śmieszą jego przesadzone reakcje podczas komentowania meczów Barçy. Mnie nie, bo sam reaguję podobnie. Ray często wzdycha czy krzyczy gdy Messi zrobi coś niesamowitego, on po prostu cieszy się tą chwilą, bo wie dwie rzeczy. Po pierwsze że to co Messi wyprawia nie jest normalne, a po drugie że Messi młodszy nie będzie i prędzej niż później zakończy się ta piękna przygoda.
Ten człowiek swoją grą wiele razy uczynił mnie szczęśliwym, wiele razy sprawiał że łzy wzruszenia leciały po moich policzkach, dzięki niemu pokochałem futbol. Jego postawa na boisku stała się też motywacją życiową dla mnie. Gdy życie daje mi kopniaka i upadam, tak jak często Messi upada gdy rywale go podcinają, nie leżę i nie płaczę nad tym, tylko tak jak Messi wstaję i kontynuuję mój bieg.
Gdy inni mówią że widzieli na żywo Pelé, Maradonę, Cruyffa, Di Stéfano, Zidane'a czy Ronaldinho, ja mogę z dumą powiedzieć że na żywo oglądałem Lionela Messiego, najwybitniejszyego piłkarza jaki dotąd stąpał po Ziemi. Życzę ci 100 lat, Leo i 10 kolejnych lat gry. Wiem że nie powiedziałeś ostatniego słowa, więc prowadź Królu! Niech ten sen trwa jak najdłużej.