Dużo jest tutaj ostatnio o rzekomej "ideologi LGBT". Myślę, że ciekawym tekstem o tym jest wywiad Sroczyńskiego (polecam ogólnie serie) z Eleną Zacharenko:
https://next.gazeta.pl/next/7,151003,25700023,zacharenko-jak-nie-podoba-ci-sie-system-to-krzyczysz-precz.html
Kilka interesujących fragmentów:
" (...) w połowie lat 90. odbyły się dwie międzynarodowe konferencje ONZ-owskie - w Kairze i w Pekinie - dotyczące sytuacji kobiet. Osiągnięto tam zgodę, że istnieje coś takiego jak prawa reprodukcyjne, co Watykan uznał za złamanie monopolu kościoła w tej sferze. Z inspiracji watykańskich urzędników zaczęły pojawiać się publikacje, że oto powstaje niebezpieczna "ideologia gender", która jest "nowym marksizmem", bo to było chwilę po upadku ZSRR. Niespecjalnie to chwyciło, funkcjonowało w następnych latach głównie jako figura publicystyczna, nie wywoływało większego rezonansu. Aż do teraz. "
"I dlaczego ludzi to grzeje?
Bo sprzeciw wobec "ideologii gender" zaczął funkcjonować jako symbol buntu.
(...) Na tych antygenderowych demonstracjach najczęściej nie chodzi o żaden gender, tylko właśnie o bunt przeciwko systemowi.
Bunt?
Okrzyki "precz z gender", "precz z LGBT" stały się najbardziej rozpoznawalnymi znakami sprzeciwu w dzisiejszym świecie. Jak chcesz mocno wykrzyczeć złość, żeby było wiadomo, że (solisz - moja cenzura :p) wszystkie świętości obecnego systemu, no to krzyczysz właśnie to. I uważam, że to jest nasze główne nieszczęście: dziś bunt antysystemowy kojarzy się ludziom z protestami przeciwko prawom kobiet, gejów i lesbijek."
"Poza tym "gender" to taki pojemny worek, wszystko można do niego wrzucić, dowolne strachy, bo nikt do końca nie wie, o co chodzi. Nawet w środowisku progresywno-feministycznym nie ma zgody co do definicji gender, więc trudno, żeby społeczeństwo to rozumiało."