Pamiętam jak wtedy się jarałem przed TV. Ta gra to był prawdziwy powiew świeżości i coś z czego byłem niesamowicie dumny. Dodawało mi to siły i motywacji w tamtym okresie. Jeszcze mam gdzieś te mecze na jakichś starych dyskach. Fajnie jest do tego wracać... mam nadzieje, że Xavi na ławce trenerskiej w jakiś sposób nawiąże do tych lat. Nie tylko pod względem gry, ale też i wyjątkowości tej drużyny, takiego romantyzmu.