Na polskim weselu pewnego razu
Pan młody najadłszy się zrazów
Na toalecie siedział cały spocony
Pstrykając palcem rozochocony
Żeglował nici internetu zawiłą
Wnet do portu swego dopłynął
Na wieści z Brazylii czekał wytrwale
Coby przywitać w czci i też w chwale
Iluzjonistę, czarownika, futbolu maga
Którego zakończyć miała się saga.

Siedzi i czeka, czeka i siedzi
Tymczasem małżonka się biedzi
Bidulka za stołem zmartwiona
Łabędzia swego mocno spragniona
Przez dżunglę par śmiało wyrusza
Taka to z niej odważna dusza
Przebojem pędzi, gości tratuje
Najukochańszemu mknie na ratunek!
Ten zaś zajęty jest inną biesiadą
Po raz setny powtarza: Neymar FISIADO!