Człowiek oglada "Krol Lew" po raz x20 w przybliżeniu utwierdza się w przekonaniu, że to najpiękniejsza animacja w historii Disneya. Natomiast im starszy człowiek tym bardziej uczy się oglądając tę bajkę.
"O tak przeszłość często boli można przed nią uciekać, lub też wyciągnąć z niej jakieś wnioski" (Rafiki)
"Widzisz? On żyje w Tobie!" (Rafiki)
Uważam, że postać Rafikiego to taki życiowy couch. Ta bajka ma mase wartościowych rzeczy np, że władza/pięniądze pozwolą nam dojść, tylko i wyłącznie do pewnego punktu, ktorego nie przeskoczymy. Zaś w każdej chwili możemy się tą sytuacją "Króla" zadławić. Paradoks i siła tej bajki jest taka, że im człowiek starszy, tym bardziej rozumie tę animacje. Jeśli dodamy do tego genialną muzykę Eltona Johna i Hansa Zimmera. Mamy coś absolutnie epickiego. Zapach dzieciństwa i lekcje życia dla osób w każdym wieku jaką jest Król Lew.

Troszkę dydaktycznie wyszlo, ale mam naprawde ogromny sentyment do tej bajki.