Ja rozumiem oburzenie, jesli ktoś pracuje w gastronomii i to bardzo ważne źródło dochodu. Jednak to jest sytuacja wyjątkowa i niestety są sprawy, które są ponad pewnymi potrzebami jednostki. Dla spoleczenstwa. Ja np. mam odlozone pieniadze na "czarną godzinę" i staram się planowac budżet racjonalnie, nawet jeśli miałbym stracić pracę czy coś. Jednak nie o to chodzi. Chodzi mi bardziej o fakt, że to są rozwiązania konieczne, jeśli nie chcemy aby sprawy poszły w jeszcze gorszym kierunku. Taki pracodawca (ja pracuje w przemyśle spozywczym akurat) jak ktoś zachoruje, to wpada sanepid i zamyka zakład. Straty i nie tylko? Ogromne. Wiec działania prewencyjne są jak najbardziej przez moją osobę pożądane. To nie jest widzimisię. Tylko racjonalne podejście. Jednak nadal nie ma co panikować. Panikować będzie można, gdy faktycznie już nie będziemy mieć nad tymi zakażeniami żadnej kontroli.