Może ktoś pamięta, gdy pisałem o rekonstrukcji acl w sierpniu ;)
po lekko ponad połowie roku wracam z tematem - przez ten czas ćwiczyłem tyle, ile nakazywał rehabilitant. Na początku codziennie w domu, potem dwa razy w tygodniu na sali rehabilitacyjnej. Po 3-4 miesiącach przeszedłem na raz w tygodniu na sali, plus raz w domu. Początkowa faza rehabilitacji to zwiększanie zakresu ruchomości kolana(przeprost wykształca się najdłużej), propriorecepcja(czucie położenia nogi, szybsza reakcja mięśni), oraz odbudowa tkanki mięśniowej. Efekty były sinusoidą. Na początku bardzo widoczne, noga zauważalnie wzrastała - następnie był lekki zastój, ale wiedziałem, że jest ciągły progres. Po 4-5 miesiącu noga szybko się rozrosła i teraz czworogłowy jest niemal identyczny jak w zdrowej. Łydka również, co też jest ważne(umożliwia prawidłowy styl biegania). Najbardziej czasochłonny jest u mnie mięsień dwugłowy - nadal są delikatne, choć widoczne różnice. Dziś, jeśli chodzi o stricte własne odczucia - nie czuję żadnej różnicy pomiędzy zdrową nogą, a operowaną. Wręcz na zoperowanej czuje się pewniej, choć nadal delikatnie czasem coś pstryknie przy przeproście. Jest natomiast stabilna i ma pełną ruchomość. Od niedawna rozpocząłem dodatkowo bieganie(na razie krótkie dystanse z uwagi na utraconą formę fizyczną) i bieganie z piłką. Szczerze, nie mam żadnej blokady psychicznej. Piszę to, gdyby ktoś chciał poznać przebieg tej rehabilitacji, jeśli się czegoś obawia, lub wątpi w końcowy efekt. Ze swojej perspektywy uważam, że każdy dzień, każda godzina, poświęcona ćwiczeniom to mała cegiełka to osiągnięcia 100% sprawności. Mimo, że wiedziałem, że stale stan kolana się polepsza - miałem momenty zwątpienia. Zwłaszcza w okresie, gdy mogłem bez problemu chodzić lub nawet przetruchtać małą odległość.
Podsumowując, dobra rehabilitacja jest podstawą. Nawet kiedy się nie chce - warto przezwyciężyć własne lenistwo - jeśli uda się to zrobić, satysfakcja jest ogromna.
Nie warto się przejmować i trzeba wbić sobie do głowy, że każdy pot wylany na treningu zaowocuje w przyszłości. Każda kropelka, każde jedno powtórzenie przybliża do końcowego efektu. Powrót do pełnej sprawności jest jak najbardziej możliwy.
Warto też zwrócić uwagę, że równolegle przywracając mięśnie i czucie głebokie nogi, trzeba też dosłownie dać czas swojemu nowemu acl'owi na wzmocnienie swojej struktury, co zajmuje te 8 miesięcy i najlepiej przez ten czas zbytnio nie nadwyrężać nogi - powrót do treningów jasne, natomiast pełne meczowe obciążenie nałożone przed datą powrotu, którą ustali lekarz się nie opłaca.
Dzięki, jeśli ktoś przeczytał, a jeżeli ktoś będzie mieć/miał rekonstrukcję acl - wszystko można wypracować :)