Tu nie trener tylko psycholog jest potrzebny. Levante i inne Leganesy to my sobie możemy ogrywać ale rywale, którzy mają walkę zakodowana w głowach kiedy wychodzą na boisko, to nas przeżują i wyplują.
Po pierwszej połowie byłem zrelaksowany i mówiłem sobie niech ten mecz trwa i trwa. Druga połowa, mimo kontroli i przewagi irytowała z każdą mijającą minutą. Oszczędzanie sił i tak dalej jest zrozumiałe ale trzeba się liczyć, że jeden błąd w obronie i jest bramka kontaktowa. Rywal dostaje wiatru w żagle, widzi szansę. Za chwilę jakiś faul, ręka, karny i z wygranego meczu robi się SYF.
Momentami gramy frajersko, jak drużyna gołowąsów, jakby po boisku biegała jedenastka Ansu Fatich. Młodziaków którzy dopiero uczą się wielkiej piłki.