Oglądam sobie filmik na youtube i przeglądam komentarz, a tam taka historia.
Nie wiem czy fake czy nie, ale daje do myślenia.

''Pracuję od niedawna w magazynie dużej hurtowni. Pracowników jest tam bardzo dużo i połowy nawet nie kojarzę z widzenia, tym bardziej, że niedawno zacząłem. Wśród nas pracuje Chińczyk, Feng.

Fenga znają wszyscy - w końcu to jedyny Chińczyk w firmie. Jest o tyle ciekawie, że Feng nie rozumie ani słowa po polsku. Jedyne, co potrafi powiedzieć, to "spierda***" - durni pracownicy nauczyli go tego wmawiając mu, że to serdeczne pozdrowienie.

Co rano w pracy słyszę ten festiwal debilizmu, kiedy każdy kłania mu się, a on, uśmiechnięty od ucha do ucha, mówi każdemu "spier-da***!" i macha zadowolony ręką. Olałem temat, ale Feng również do mnie pomachał i "przywitał się" w ten sam sposób. Wszyscy cały dzień podśmiewali się z niego, wołali za nim durne hasła, "chcesz psa na obiad?", a Feng tylko uśmiechał się myśląc, że pewnie mówią do niego coś miłego. Było mi go żal.

Okazało się, że tego dnia będziemy pracowali razem - mieliśmy posortować paczki z tego samego działu.

W milczeniu robiliśmy, co do nas należy, aż wreszcie trafiłem na podarty karton i nie wiedziałem, czy go zaklejać, czy wymienić na całkiem nowy i od nowa zaadresować. Głowiłem się z tym dłuższą chwilę, aż nagle czuję, że ktoś mi podaje grubą taśmę ze słowami: "Masz, tym to zaklej". To był Feng.

Trochę mnie zamurowało. Mówię do niego, że jak to, to ty rozmawiasz po polsku?

Feng ze stoickim spokojem uśmiechnął się i odpowiedział: "Tak, ale nie mam tu za bardzo partnerów do dyskusji. Tak mi jest wygodniej. A poza tym wyobrażasz sobie moją satysfakcję, kiedy co rano mogę tym półgłówkom prosto w oczy powiedzieć SPIERDA***, a oni jeszcze się z tego cieszą?".