Przyjechali na Estadio Mestalla, żeby się rozciągnąć, na rozruchu złapać pierwszą zadyszkę, a potem sobie pokopać piłeczkę w dziadka, zaś Valencia wyszła zagrać mecz, i wygrała.

Jeśli podchodzisz formacjami wysoko, gdzie środek obrony znajduje się na połowie boiska, a boczni są ustawieni jako pomocnicy i cały zespół gra krótką piłkę, to musi nastąpić moment przyspieszenia, żeby zaskoczyć rywala, bo w przeciwnym razie widzimy taki obrazek jak dzisiaj - klepanina, męczarnia, w konsekwencji po stracie następuje szybki kontratak i trzeba się ratować faulem taktycznym, krycie jest na radar, spontaniczne. W fazie defensywnej potrzeba szybkich zawodników...

Nie jest też powiedziane, że z Valverde na ławce wygralibyśmy lub zremisowali ten mecz. Początki są trudne. Jeśli trener nie jest samobójcą, to już wie, jak nie grać, lub przy takiej taktyce czego wymagać od piłkarzy. Odważniejszych decyzji, mniej hamulca, szybszego myślenia, ryzyka!!! W przeciwnym razie równie dobrze mogą się położyć na murawie i liczyć na cud, brak skuteczności tudzież nonszalancję rywala.