@Elosek
Tęsknota. To jest coś wg. mnie normalnego. Dla wielu z nas czasy Guardioli były chyba najsilniejszymi doświadczeniami w całej historii kibicowania. Przynajmniej ja tak mam. Już kiedyś o tym pisałem, że Guardiola dla mnie jest swego rodzaju inspiracją, idolem. Podobnie postrzegałem i wciąż postrzegam Barcelonę Pepa. Utożsamiam ją z pasją, artyzmem, kreatywnością, czymś co mnie osobiście inspiruje i pobudza do działania. Tak więc to nie tylko drużyna, która grała najładniej na świecie, ale też coś dużo mocniejszego. Przez to ta tęsknota ciągle jest, mimo że rozum mówi, że nic takiego już nigdy nie będzie mieć miejsca. W sensie, nie na taką skalę. To był idealny moment, idealne i przedziwne zrządzenie losu jak wiele rzeczy się perfekcyjnie na siebie nałożyło. Prawdopodobnie będzie kiedyś drużyna, która będzie porywać za sobą cały świat (oby znowu to była Barcelona!), która będzie zdobywać może i nawet więcej trofeów niż Barca Pepa... ale raczej nigdy nie będzie tak wyjątkowej drużyny na wielu płaszczyznach.