Po fatalnym meczu z Levante czułem spore rozgoryczenie. Słaba gra na stojąco, wciąż popełniane te same błędy, oklep od ligowego średniaka - to było trudne do przełknięcia. No, ale minęło parę dni i wczoraj pomyślałem "przecież gramy na Camp Nou, chłopaki na pewno odreagują ten wynik w pozytywny sposób i będę mógł obejrzeć kawał dobrego futbolu". Z powodu nietypowej godziny spotkania ze Slavią specjalnie skróciłem nawet spotkanie z klientem, aby równo o 18:55 zameldować się przed ekranem w domu. I powiem szczerze, że tego co wczoraj wszyscy zobaczyliśmy to się kompletnie nie spodziewałem - a przecież w tym sezonie kibice Barcy odczuwają zawód średnio co drugi mecz. Tu już nawet nie chodzi o wynik czy o brak sytuacji (bo i nawet kilka niezłych było), ale o GRĘ. Slavia wczoraj była ekipą zwartą, gotową do walki i przede wszystkim było widać, że wyszła na boisko z jasno wyznaczonym celem. Tam nikt nie odstawiał nogi, pobliscy sobie zawodnicy wspierali się wzajemnie i po prostu wszyscy razem zaiwaniali na dwieście procent. A Barca? Używając analogii korporacyjnej, prawie żaden z naszych zawodników nie wyściubił nosa poza własne biurko, realizując jedynie swój target na ten dzień. Chcieli odwalić pańszczyznę, zaliczyć kolejny dzień w biurze, o 21:00 zawiesić czapkę na kołek i wrócić do domu.Totalne asekuranctwo, gra na alibi i z poczuciem, że mecz wygra się sam, a to wszystko w atmosferze niebywałej ospałości. Oczywiście, żeby nie być niesprawiedliwym, to należy wspomnieć o poświęceniu Vidala, błyskach geniuszu Leo Messiego czy próbach wykreowania czegokolwiek przez osamotnionego de Jonga, ale nie zmienia to faktu, że całościowe wrażenie bierze się z gry większości drużyny, a nie pojedynczych jej elementów. To wstyd, że zobaczyliśmy wczoraj taki kicz w świątyni futbolu. Ś.p. Johan Cruyff ze swoim słynnym "można grać lepiej od Barcy, ale nigdy piękniej" przewraca się w grobie.

Duma Katalonii ma od jakiegoś czasu ogromny problem i jest to widoczne gołym okiem. Jak żywy przypomina mi się sezon 2013/2014, kiedy to wszystko wyglądało dość podobnie - powolna i pozbawiona iskry gra, wypaleni gwiazdorzy, jak Leo nic nie zrobi to nikt nic nie zrobi, męczarnie ze średniakami, co jakiś czas wpadka z dużo niżej notowanym rywalem i do tego trener pogrążony razem z piłkarzami w marazmie, powtarzający z uporem te same nieskuteczne schematy. Nie chcę krakać, ale jeśli nie nadejdzie takie tąpnięcie jak w pierwszym sezonie za kadencji Luisa Enrique, to raczej marnie zakończymy ten sezon. Uprzedzając - moim zdaniem natychmiastowe zwolnienie Valverde nie będzie remedium na te kłopoty. Tak jak Wy uważam, że powinien odejść najpóźniej po porażce na Anfield, ale nie sądzę aby razem z nim odeszły wszystkie problemy Blaugrany, jak np. biznesowe podejście zarządu z organizowaniem cyrku obwoźnego w wakacje czy brak konkurencji w składzie dla kluczowych zawodników itd. Odnoszę wrażenie, że nadszedł czas, kiedy Barca pada ofiarą własnej wielkości budowanej przez ostatnią dekadę - lata świetności niektórych piłkarzy już przeminęły, a mimo to oczekiwania - a także ich mniemanie o sobie - nadal są ogromne, i to wszystko się rozjeżdża. Ekipy mierzące się z Barcą już od jakiegoś czasu widzą, że to kolos na glinianych nogach, stąd oglądamy tak przykre obrazki jak wczoraj, kiedy to zespół teoretycznie o kilka klas słabszy tworzy koronkowe akcje pod bramką ter Stegena bez żadnych kompleksów, a nasi zawodnicy się temu tylko przyglądają. I to chyba mnie jako kibica boli najbardziej - że rywale Barcy stracili wszelki szacunek i respekt do tej drużyny, nawet na Camp Nou, a nasi piłkarze nie próbują ich za to skarcić. Mam nadzieję, że ktoś w końcu da im przysłowiowego kopa w 4 litery, bo tak dalej być nie może, że kto chce to jedzie z nimi jak z dziećmi na Orliku. To nie do przyjęcia!